Vandaag zijn we gras aan het maaien. Vermoedelijk voor de laatste keer. Het is eigenlijk ook meer om de herfstbladeren te verpulveren dan om het gras kort te houden. Vanaf morgen moet Simone het een weekje alleen rooien. Dan vertrek ik naar Nederland voor een de zestigste bruiloft van mijn Opa en Oma. Lees meer.
Sinds het vertrek van Jan en Jenni begint hier langzaam weer het gewone leven. Al is ons nog steeds niet helemaal duidelijk wat dat is. Maar er is een verschil met het leven met gasten, zoveel is zeker. We hebben met Jan en Jenni een prachtige tijd gehad. Het weer zat mee en we hebben veel leuke, gezellige en ook nuttige dingen gedaan. Zo hebben Jan en ik nog een paar prachtige mountain bike trips gemaakt bij ons in de omgeving en hebben Simone en Jenni gewinkeld, met de honden getraind en samen een supercryptogram gecreëerd voor de familiedag van de Hulsinks. Verder blijkt Jenni een kei in het inmaken van bietjes en het produceren van tientallen liters appelmoes. Jan is een vakkundig opruimer, sorteerman en uitstekend houthaler/klover/stapelaar. De houtvoorraad die hier nu ligt, is indrukwekkend. Daar komen we zeker twee winters mee door. Ook de kaartavondjes waren weer als vanouds, het zal wel weer even duren voor we kunnen klaverjassen en/of reconcieten. Vanaf deze plek – in het kader van ‘beter laat dan nooit’ – nog een hele dikke DANKJEWEL voor al jullie bijdragen, inspanningen en gezelligheid!
Gisteren zijn we naar Bruce Spingsteen geweest in Toronto. Prachtig concert van die ouwe rocker. Ik vond het verbazingwekkend hoe goed het nieuwe materiaal tussen het oude spul overeind blijft. Nu moet ik zeggen dat ik het wel eens ben met de recensies die zeggen dat Magic een van zijn beste albums is. Maar als je tijdens een concert de oude en nieuwe liedjes door elkaar hoort, dan wordt dat enorm bevestigd. Springsteen durft in deze tour erg ver terug te grijpen in de tijd. Iets dat voor kenners en fans door de jaren heen erg leuk is. Kortom: ben erg blij dat ik er was en Simone heeft ook enorm genoten. Prima uitje voor ons tweeën! (Ellis en Jeroen: haal kaarten als dat nog lukt!)
Afgelopen week zijn we veel bij Neil en Jeanette over de vloer geweest. Ze hebben sinds een paar maanden een hot tub en dat is met dit koudere weer een aangenaam tijdverdrijf. Zondag zijn we met zijn vieren naar het Cranberry-festival geweest in Bala. Dat is een plaatsje ongeveer een uur ten noord-oosten van hier in Muskoka. Muskoka is een streek met enorm veel kleine en grote meren en heeft dus een heel karakteristiek landschap. Bala ligt bijvoorbeeld ingeklemd tussen een paar meren waardoor de helft van de inwoners zo’n beetje aan het water woont. Het festival is daar om er met al dat water goed Cranberries gekweekt kan worden. Wij zijn er op de cranberry plantages geweest en hebben gezien hoe ze de akkers laten onderlopen om zo de besjes los te rammelen die dan komen bovendrijven. Bovenal hebben we flink geproefd van de lekkere wijn die ze ervan maken. Een rondje samples van vijf borrelglaasjes was twee dollar. Ik weet niet hoeveel we geproefd hebben, maar we waren er alle vier aardig vrolijk van.
De laatste dagen staan hier in het teken van een lijstje. Simone heeft een lijstje opgesteld met de dingen die nog moeten gebeuren voor ik vertrek naar Nederland. Dan wordt duidelijk dat we al heel veel gedaan hebben. Want zaken die op dat lijstje staan die horen thuis in de serie ‘moet af voor de winter komt’ en hadden dus lange tijd geringe prioriteit. Zo hebben de katten een nieuw kleiner en warmer hokje gekregen en hebben we de schuur van ramen voorzien, zodat de honden er wat minder tochtig bijzitten als de winter komt. Daarnaast zijn we flink wat uurtjes met het gazon bezig geweest. Zelfs met nieuwe machines is en blijft het een hele lap om te doen. Deze keer moesten we het ook elke keer goed timen omdat de regen met regelmaat roet in het eten gooide. Hoe dan ook, het zal vermoedelijk de laatste keer zijn want de nachten zitten zo af en toe al verdomd dicht tegen het vriespunt aan.
Toch is er als ik terugkom nog genoeg te doen. We moeten nog wat dakgoten plaatsen en verwarmingskabels op het dak loggen. Dat om de meterlange ijspegels van vorig jaar te voorkomen. Die dingen hangen kilo’s gewicht aan ons dak en bungelen precies boven ons looppad en de uit/ingang van de garage. Dat willen we dit jaar niet meer. Dus tja, misschien moet die winter nog maar even wachten.
