Simone & Bart in Canada

Na bijna een week terug hier in Penetang even een terugblik op mijn trip naar Nederland. Hoewel ik heel veel mensen niet heb kunnen ontmoeten - Tilburg is er volledig bij ingeschoten - heb ik in pakweg zeven dagen een druk schema afgelegd. Met gelukkig ook twee vruchtbare dagen op de emigratiebeurs. Tegelijkertijd was het gek om in Nederland te zijn. Het was als altijd en toch ook weer niet. Lees meer

Het is vreemd om als kersverse emigrant een reisje naar Nederland te maken. Je stapt op het vliegtuig en denkt: ‘Wat zal er met me gebeuren? Hoe zal ik me in Nederland voelen?’ ‘En wat als ik weer naar Canada ga na een week? Wat dan?’. Het is gek. Het klinkt misschien als spijkers op laag water zoeken, maar ik was er wel mee bezig. En dan kom je aan. Doodmoe, te moe om maar überhaupt te beseffen wat je voelt of wat je denkt.  Dus is alles een beetje blanco. Heel leuk om familie en wat vrienden en bekenden weer te zien. Maar meer werd het nooit, de tijd was te kort, het programma te vol. De volgende keer moet ik maar wat meer tijd uittrekken, denk ik. Of de dagen minder vol stoppen, want afgepeigerd thuiskomen van een tweedaagse beurs is ook zo wat.
Op de beurs was het druk. Ik heb me werkelijk sufgeluld over ons concept emigratieverhaal.nl. Dat was ook wel gek. Ik bedoel, ik had geen stand. In feite bestond mij doelgroep uit andere standhouders. Dan loop je naar een stand en de standhouder probeert je enthousiast te maken voor een emigratie naar Zweden. Als hij uitgesproken is, vertel ik dan dat ik al in Canada woon en dat graag zo wil houden. Dan valt steeds het gesprek stil en wordt ik regelmatig aangekeken met een blik van ‘waarom praten wij hier nu met elkaar’. Die impasse probeer ik dan steeds in mijn voordeel om te buigen, mijn visitekaartje af te geven en in een notendop emigratieverhaal.nl uit de doeken te doen. Welkom in verkopersland. Opgelucht zie ik echter dat de meeste mensen nog geïnteresseerde wedervragen ophoesten ook. Ik verlaat de beurs met een dik pak visitekaartjes en hoop op een goede oogst als over een week of zes/zeven de site gelanceerd moet worden.
Op de beurs stond ook een stand van emigratieboek.nl/ Van Dorp educatief. Daar heb ik mogen zien hoe talloze mensen zich inschreven voor ons boek Emigreren naar Canada. Deed me heel goed. Eric Jan van Dorp, onze uitgever, nam heel wat velletjes vol bestellers mee naar huis en moest voor zondag zelfs nieuwe uitdraaien. Dat belooft wat. ‘Emigreren naar Canada’ is, zoals het er nu uitziet, eind maart echt leverbaar. Ik heb zelf ook echt zin om het ding vast te houden.

Sneeuw smelt
Terug in Canada schrok ik wel een beetje. Er is zo veel sneeuw gesmolten, dat ik het gevoel had een half seizoen gemist te hebben. Maar nu is het weer lekker onder nul Over een paar dagen dooit het verder. Dan is het als het goed is een paar dagen boven nul gedurende de dag en onder nul in de nacht.
Daarom heb ik vrijdag bij Ken veertig emmers gewassen om een deel daarvan zondag aan een kraantje in diverse sugar maples te hangen. We gaan namelijk zelf Maple Syrup maken, een zoete siroop gemaakt van ingekookt esdoornsap zoals de indianen dat vroeger al deden. Ik vertel van de week wel hoe dit verder gaat.
Afgelopen zaterdag hebben we een overheerlijke Merlot gebotteld en de dag erop weer een nieuw wijntje opgestart: de Spaanse Rioja Tinto. Staat nu heerlijk te pruttelen in de kamer.

Simone naar NL
Zaterdag stond hier trouwens de boel even op stelten. We kwamen erachter dat Indy loops is. Big deal, zou je denken. Nou waren wij van plan met Indy terug naar Nederland te gaan om haar in België bij kennel De Klaverhoeve door dekreu Aeyq van de Klaverhoeve te laten dekken. Maar goed, regel dat maar even. Simone is dus hals over kop gaan bellen en regelen en staat donderdagochtend met hond op Schiphol. Voor twee weken nog wel. Ben ik potdomme koud terug hier, krijg ik direct twee weken retraite in eigen kiet om de oren. Welja, we doen het er maar mee. 

Boekenpagina
In mijn afwezigheid heeft Simone nog een puik stukje webwerk afgeleverd. We hebben op deze site nu ook een heus emigratieboekenwinkeltje aangelegd. Niet groot, maar wel relevant. Het winkeltje bevat namelijk alleen maar de boeken die wij zelf kennen en hebben. Het volledige assortiment is gewoon te groot en dit zijn de boeken die wij nuttig vonden/vinden. Wie geïnteresseerd is, klikt rechtsboven in het balkje (boven de foto van ons tweeën) op het woordje boeken.

Tot slot: Voor bestellingen van ons boek voor mensen die in Canada wonen, laat maar een bericht of mailtje achter. Ik zorg er vervolgens wel voor dat ik een pakketje in Canada krijg waarvan ik de verdere verzending kan regelen.

Hoi Bart,

Het is back home alone, begrijp ik uit je verhaal. Maar met die flesjes bij het aanrecht en die geinige emmertjes aan de bomen vermaak je je vast wel. Zit daar ook niet een beetje handel in?
Ben benieuwd hoe dat in z’n werk gaat. Succes enne hou het dooi…

Groetjes,
Veronique

Hey,

hoorde idd net van mams dat je deze kant weer op komt zus! Joost en ik zijn toevallig net die donderdagavond in zwolle, voor ons tripje berlijn de volgende dag!! Is dat niet even gezellig! Hoorde al van mam dat jij boerenkool besteld hebt .

Grtjs!

Beste Bart en Simone,

Ik volg jullie site nu al een tijdje (altijd leuke verhalen voor als je zelf in Canada (Oakville, ON) woont. Graag ontvang ik tzt een exemplaar van jullie boek. Wil je mij replayen? dan geef ik mijn adres dooren kun je het reknr doorgeven. Is dat de handigste weg?
groeten,
Christel