Even een verslagje van mijn bezoek aan Bart en Siem. Op 1 juli stapte ik het vliegtuig met een blanco agenda voor de komende 10 dagen. Ik wist dat ik op 10 juli weer terug zou vliegen, de enige afspraak die ik met Bart had gemaakt voor het tijdverdrijf tijdens mijn bezoek was: ‘we zien wel’. De bedoeling was ook niet om zoveel mogelijk van Canada te zien, maar om eindelijk eens te kunnen kijken en voelen hoe Bart en Siem hier nou leven. En da’s wel aardig gelukt. Lees meer.
Bart stond al op me te wachten toen ik met mijn koffer volgepakt met kaas, chocolade, schoffels en aardappelschilmesjes (en hier en daar nog wat kleren) naar buiten kwam wandelen. Onwerkelijk gevoel, 7 uur op een stoel films kijken en je bent in Canada. Rit door het donker naar Penetang. Hier en daar vuurwerk vanwege Canada Day. Paar bakken koffie van Tim Horton’s nodig om wakker te blijven. En dan eindelijk gearriveerd in Dorion Road. Eindelijk in 3D zien wat er op al die foto’s stond.
En dat is niet niks. Dat zag ik pas echt toen het de volgende ochtend weer licht was. Prachtig karakteristiek huis. Enorme lap grond er omheen. Mooie oude schuur. Leuk huisje met 8 schattige puppies. Moestuin in wording met het nodige onkruid waar ik nog nader kennis mee gemaakt heb. Grote veelbelovende barbecue op het terras.
Later die dag kwamen Ken en Carrie langs. Even Peter kijken. Een paar uur later zaten we allemaal bij Ken en Carrie in de tuin met een hopeloos zwembad te worstelen. Bleek een grote gatenkaas te zijn. Dus het zwembad van Bart gehaald, daar een paar uur mee lopen hannesen. Beetje water van de buren erin omdat ze bang zijn dat hun eigen water op zou raken. Toen vonden de buren dat toch weer geen goed idee. Dus einde zwembad project voor die dag.
Dat is hier erg grappig. Iedereen is met van alles tegelijk bezig. En er lijkt nooit iets helemaal af te zijn. Het zwembad bij Ken en Carrie is nog steeds niet gevuld, maar wordt als het goed is vandaag door de brandweer gevuld. Bij Vince zijn we op mijn 2e dag gaan hooien, en gestopt toen er nog een halve wagen hooi stond. De dag daarna begon het te regenen, dus misschien staat die wagen er nog. En Bart en Siem zijn ook een beetje aangestoken door dit fenomeen. Veel klusjes in en rond het huis zijn ‘ongoing’. En dat past dus helemaal bij deze omgeving.
Wat ook erg leuk is, is dat iedereen elkaar helpt met van alles en nog wat. Ze lenen alles van elkaar wat los en vast zit en er bestaat een levendige ruilhandel. Hooien voor vlees, een grasmaaier lenen voor bier wat dan toch kippenvoer wordt. En iedereen wordt er beter van.
Minpuntje is dat maar één van de katjes mijn bezoek overleefd heeft. Taffy lag dinsdag ineens dood op het gras. En donderdag ochtend was ook zijn broertje Tabby vermist. Bart vond hem pas aan het eind van de middag onder een struik. Meer dood dan levend. Samen met Bart en Siem nog geprobeerd hem te redden. Leek de goede kant op te gaan, hij wilde wat melk drinken en leek wat levendiger te worden. Maar daarna ging het toch mis, en ook Tabby heeft het niet gehaald. Was erg triest, ik had woensdagavond nog met hem zitten spelen op het terras. Gelukkig gaat het met Trouble prima. Hij weet zich ook aardig staande te houden tussen vier grote berners en eet alles wat hij te pakken kan krijgen. Als het goed is krijgt hij binnenkort gezelschap van een nieuw knap katertje.
Verder ben ik met Bart nog drie dagen gaan kamperen op Beausoleil Island. De bedoeling was om daar met een volgeladen kano naartoe te peddelen, maar ik blijk niet bevorderlijk te zijn voor de stabiliteit van een kano. Ik denk dat we drie meter gevaren hebben voordat we een watertaxi hebben besteld en ons naar het eiland hebben laten varen. Het eiland was echt prachtig, aanrader voor iedereen die deze kant op komt om daar te gaan kamperen. Lekker gevist en niks gevangen, gewandeld, bijna alle proviand er op de 1e avond doorheen gedraaid, kortom prima trip. Was erg goed om weer eens samen met Bart op pad te zijn.
En over dik 2 uur zit ik in een busje op weg naar het vliegveld. Geeft toch wel een dubbel gevoel. Het is hier echt super geweest. Relaxte levensstijl, mooie omgeving, gezellig, imponerend. Maar toch ook lekker om weer terug naar Annemiek en Job te gaan. Ik ben onder de indruk geraakt van Canada maar vooral ook van de manier waarop Bart en Siem zich hier gesettled hebben. Erg knap wat ze hier in een jaar tijd hebben opgebouwd, zeker gezien de moeizame start en de trip vanuit Alberta.
Bart en Siem, ik vond het erg leuk om 10 dagen mee te mogen draaien in jullie leven. Petje af voor wat jullie hier al hebben neergezet en ik hoop dat alle lopende projecten de goede kant op (blijven) gaan. Bedankt voor de goede zorgen en tot de volgende keer!
