In het vorig bericht troffen wij in de reacties een prachtig reisverslag aan van Hans en Bert, die een week geleden ook even twee dagen bij ons waren. Nu bevat dat verslag een dermate hoge tipdichtheid, dat we er nu een volledig bericht van maken. Je zult immers als emigranten zulke doortimmerde reizigers op bezoek krijgen die na afloop een mooie reisgids bij elkaar pennen. Zulke waardevolle informatie moet iedereen lezen, vinden wij. Lees meer.
Hans trapt af met een tip over de huurauto bij Avis:
Een tip wil ik alvast wel meegeven: huur altijd een auto en een -los- navigatiesysteem. Het huren van een auto is relatief goedkoop. Wij hadden een Chrysler 300M (ja, zo’n enorme amerikaanse bak die op een Bentley lijkt) voor 7 dagen voor euro 350 all-in gehuurd bij Avis, dit via hun Canadese website en met voorafbetaling met mijn creditcard. Binnen 10 minuten na het passeren van de douane rijd je dan al weg omdat alles klaarstaat en geregeld is. Het enige dat je nog even moet laten zien is jouw rijbewijs. Even het goede adres intikken (Dorian Road in Midsland als ik het mij goed herinner of 18th Concession in Penetang) en je hoeft alleen nog maar op de omgeving te letten; de weg zoekt Karin wel. Ik had om moeilijkheden te voorkomen een internationaal rijbewijs gekocht voor euro 12,50 bij de ANWB. Met het rijbewijs in de hand en een pasfoto is dat ook binnen 5 minuten geregeld. Het rijden in Canada is ook wel even wennen. Veel relaxter dan in Europa: je hoeft je nergens voor te persen, men geeft jou de ruimte. Een heerlijk onderdeel van het systeem is dat je bij rechts afslaan door rood mag rijden. Mits je eerst even stil hebt gestaan en uiteraard goed gekeken hebt of er niets aan komt.
En hier is Hans met zijn dikke Chrysler van 350 euro!
Kleine correctie voor navigatiesysteemgebruikers: wij wonen op Dorion Road en vallen officieel onder de gemeente Lafontaine, township Tiny. 18th concession Penetang lijkt me wel redelijk raak. Onze straat is namelijk een stuk van de 18th concession, maar dan met een nieuwe naam.
Bert vervolgt:
Zowel Penetang als Midland hebben van alles te bieden. Het gaat er natuurlijk ook om dat je het Canadian-gevoel een beetje krijgt. Dus dien je enige stores te bezoeken. Altijd leuk om te zien wat ze in die winkels verkopen. Wat hebben hun wel wat onze winkels in Nederland niet hebben? De grote foodstores zijn altijd mijn favoriet. Ze zijn te vergelijken met de Carrefour in Frankrijk. In Midland kun je heerlijk lunchen bij de haven voorafgaand aan de 30.000 eilanden boattrip. Het restaurant heet Scully’s Crab Shack en ze hebben heerlijke mosselen. Kaartjes voor de boottocht kun je al een uur van tevoren halen en de boottocht zelf duurt 2 en een half uur. Een aanrader. Voor de liefhebbers van een soort van OpenLuchtMuseum is het museum ‘Sainte-Marie Among the Hurons’ over het leven van de Jezuieten. Leuk.
Verder is het gewoon leuk met de auto rond te rijden in de omgeving en te genieten van hetgeen aan je voorbij trekt.
Bert aan de mosselen bij Scully’s. Bon appetit!
Hans is klaar voor vertrek op de 30.000 eilanden cruise in Georgian Bay.
Toronto
Aansluitend aan het bezoek aan Casa Nagel zijn wij 6 dagen in Toronto geweest. Ja,... daar is het wel wat drukker. Maar goed dat we navigatie aan boord hadden. Toronto biedt vele mogelijkheden om de stad te ontdekken. Bij een verblijf in het centrum is alles wel op loopafstand (tot max. 30 minuten lopen). Voor Noord-Amerikanen is het lopen van een 5 minuutjes al gauw teveel, dus die doen alles met de bus, tram en metro, maar vooral by car.
Neem de Hop-on-Hop-off bus, waarvan er 2 soorten zijn. De Grayline heeft rode bussen en de Shop/Dine-tour heeft gele bussen. Voor beide betaal je ongeveer evenveel (36 dollar), maar het voordeel van de gele bussen is dat je kaartje dan 7 dagen geldig is. Niet dat je na 1 dag nog een keer een volgende dag in de bus wil, maar toch…
Deze bustour geeft je een indruk hoe de stad in elkaar zit en gaat langs de highlights van de city. De grappen en grollen van de busgids moet je maar op de koop toenemen.
‘Casa Loma’ is een kasteel aan de rand van het centrum en is gebouwd begin 1900. Best leuk om te zien, maar wanneer je de kastelenroute in Frankrijk hebt gedaan dan is dit wel een beetje een afknapper. Kastelen komen voort uit een periode van lang lang lang geleden en niet uit begin 1900, dus eigenlijk een nepperd. De gemeente zit er maar mooi mee, want het is ook nog eens slecht gebouwd qua betonwerk en dus dient de heleboel bijna elk jaar gerestaureerd te worden. Hetgeen Toronto jaarlijks veel geld kost.
Neem een lunch of diner in ChinaTown en Little Italy. Daar krijg je nog het gevoel echt authentiek eten voorgeschoteld te krijgen. In Toronto zijn de restaurants allen aangepast aan the way of life, dus of je nou bij de chinees of de italiaan zit, overal staat de burger met friet op het menu. Geef ook duidelijk aan hoe je geserveerd wilt worden, want voor je het weet heb je voor- en hoofdgerecht tegelijk op tafel staan.
De trekpleister van Toronto is natuurlijk de CN-tower. Ook daar schijn je goed te kunnen dineren, het restaurant draait dan rond in de avonduren. Wanneer je een tafel hebt gereserveerd in het restaurant dan behoef je de entree voor de tower niet te betalen. Tip van onze hotelier; ga voor zonsondergang, nip aan een cocktail en geniet van de ondergaande zon, aansluitend dineren en Toronto draait aan je voorbij.
Overigens is de CN-Tower wel spectaculair te noemen. Van bovenaf kijk je zo in het Baseball-stadium van de Toronto BlueJays (en Bart we zijn niet een wedstrijd wezen kijken, was misschien wel erg leuk geweest) en het is leuk om het publiek te horen wanneer er gescoord is. Neem ook de 2e lift naar boven want dan ben je pas op 447 meter hoogte.
Niagara Falls
De kustlijn van Toronto en het eiland schijnen ook erg mooi te zijn, maar wij zijn er niet geweest. Wel zijn we bij 1 van de Seven Wonders of the World geweest.... Niagara Falls! Dat is wel heel spectaculair. Je kunt in ieder geval 2 excursies doen; ‘Journey behind the falls’ en ‘Maid of the Mist’. De eerste suggereert dat je achter de watervallen kan komen, ach dat is ook wel zo, maar je ziet de waterval door een soort van raamopening van 2 bij 2 meter en dat wat je ziet is alleen maar een mist van water. Vallend water valt nauwelijks te herkennen. Wel kun je naast de waterval staan en dat is wel heel bijzonder. De tweede is de boottocht tot aan de waterval. Deze boottocht is zo bekend en zo fantastisch, op een gegeven moment ben je er zo dichtbij dat je nauwelijks meer iets ziet door de mist van het vallende water heen. Bij beide excursies krijg je een poncho, want anders word je zeiknat. Aan de overkant kun je de Falls zien vanaf Amerikaanse zijde, echter zijn wij daar niet geweest. Wil je daar een bezoekje brengen vergeet dan niet je paspoort mee te nemen. Of je nog een Visa ofzo nodig hebt weten we niet. Vervolgens namen wij de auto naar het dorpje Niagara on the Lake, en natuurlijk is dat een tourist-trap, maar wel een hele mooie. Het is een prachtig oud dorpje, met prachtig gekleurde huisjes en leuke winkeltjes. Terugrijden naar Toronto kan via de Highway, maar leuker is het om de Wijnroute te volgen. Naast een wat mooier uitzicht bestaat er dan de mogelijkheid een winery te bezoeken.
In Toronto zijn meerdere musea, wij hebben de R.O.M. (Royal Ontario Museum) en de A.G.O. (Art Gallery of Ontario) bezocht. De laatste was under construction en had maar een kleine tentoonstelling. Check bij een evt. bezoek of het alweer geopend is, want ondanks een sterk gereduceerde entreeprijs is het ‘nu’ niet echt de moeite waard.
Het ScienceCentre is de moeite waard van het bezoeken. Hier kun je zelf aan allerlei testjes meedoen en dingen ontdekken. Indrukwekkend was de Exhibition over de Titanic. Bepaalde gedeeltes zijn nagebouwd overeenkomstig met het origineel. Dan kom je tot de ontdekking dat de film (ondanks de romantiek en het Hollywoodse) wel erg knap is gemaakt. Het Centre heeft ook nog een Imax bioscoop.
Winkelen in Toronto kun je overal, maar het Eaton Centre is de grootste mall. Deze herbergt ongeveer 350 shops en heeft de lengte van 2 blocks in downtown aan Yonge Street, the longest street in the world.
Openbaar vervoer
Het openbaar vervoer in Toronto is goed geregeld. Je kunt een gewone bus nemen, maar het handigste is de metro en de tram (Streetcar). De prijs voor 1 rit kost 2,75 dollar, voordeelcoupons van 5 en 10 tickets zijn verkrijgbaar naast de dagpassen etc. Gewoon even kijken wat het handigste en voordeligste is. Wanneer je een ‘vel’ tickets koopt dan scheur je er 1 p/p af en deponeer je deze in de box aan het loket, wanneer je met de metro reist. Echter wanneer je met bijv. de metro begint en je dient over te stappen op de tram, dan dien je in het bezit te zijn van een transferticket. Deze kun je verkrijgen direct na de ticketoffice, hier staat een rode kast en met 1 druk op de knop heb je een transferticket. Deze dien je dan te laten zien bij het op de tram stappen. Voorwaarden voor gebruik ervan staan achterop het ticket. Begint je reis met de tram, dan betaal je eveneens 2,75 dollar cash en gepast, waarbij je dan een transferticket vraagt aan de chauffeur. Vaak krijg je deze al automatisch. Kom je dan bij de metro dan laat je het ticket eveneens zien aan de man achter het loket.
Een bezoek aan Casa Nagel en Toronto is vooral een kwestie van genieten en veel zien en doen.
Wij hebben genoten van het bezoek aan Simone en Bart en danken hun nogmaals voor de gastvrijheid. Voor de toekomstige bezoekers hopen we enige leuke tips te hebben vermeld.
Naschrift Bart en Simone:
Hans en Bert, dank voor dit reisverslag. Lijkt ons erg nuttig voor iedereen die langs komt. En we zullen er zelf ook nog eens induiken want jullie hebben al flink meer gezien dan wij in al die tijd hier!
Posted by Bart at 03:34 AM. Filed under:
(11) Comments • (0) Trackbacks • Permalink
