Simone & Bart in Canada

Sinds een week ligt mijn vader in het ziekenhuis. Eerst voor een test. Hij moest komen voor een catherisatie en toen vonden de dokters een deuk in zijn kransslagader. Sindsdien houden ze hem in het ziekenhuis in Weert in afwachting van zijn dotterafspraak in Eindhoven. En da’s toch gek om dat vanaf een afstand zo mee te krijgen. Lees meer.

Hij vertelde het vorige week zelf dat ie naar het ziekenhuis moest. Hij klaagde al een tijd over pijn aan zijn linkerarm en elleboog. En droeg zelfs zo’n ding wat mensen met een tennisarm om hebben toen we aan het langlaufen waren in februari hier. De huisdokter in Budel dacht dat het wellicht iets met het hart te maken kon hebben en stuurde hem naar het ziekenhuis. En daar vonden ze dus het probleem. Gelukkig maar, want goed beschouwd is het gewoon een tijdbom. Naar het schijnt, moet hij na de dotteroperatie weer helemaal de oude zijn. En, zo vertelde de dokter, “Zou hij best een marathon kunnen lopen.” Tegelijkertijd is hij nu wel voor de rest van zijn leven hartpatiënt en moet daar pillen voor gaan slikken. 
Als je dat allemaal over de telefoon doorkrijgt, dat is dat wat moeilijker te peilen. Hoe erg is het? Hoe ongerust is ons mam eronder? Gelukkig is mijn vader heel analytisch met soort dingen. Hij vertelt hoe kort zo’n operatie is en doet het klinken alsof het voor de doktoren een formaliteit is. Dat stelt wel gerust. Al zal de waarheid wel een tikkeltje minder ‘fluitje van een cent’ zijn. Morgen – dinsdag dus – wordt meneer gedotterd en ik hoop weer snel een fitte pa te spreken. Zo fit dat Jan Nagel weer lekker kan mountainbiken, vierdaagses kan lopen en fietsvakanties kan ondernemen.
Hij komt nu overigens zijn tijd wel door. Meneer de docent Nederlands zit in het ziekenhuis ons boek te corrigeren. En daar zijn we heel blij mee! Dan zorgen we er samen voor dat de tweede oplage van ‘Emigreren naar Canada’ er nog beter uitziet.

Oma
Toen ik hem zondag aan de telefoon had, vertelde hij terloops ook nog even dat Oma een etage hoger ligt in het zelfde ziekenhuis. Tis daar een familieaangelegenheid nu. Oma is van trap gevallen en heeft haar achillespees een eindje ingescheurd. Ze mag snel weer naar huis met loopgips. Pap, Oma: Snel beter worden oke!

Hee Bart ouwe jongen das niet leuk om te horen van jullie pa en oma. Wens je ze beterschap van ons!!

Laatste nieuws: De operatie is geslaagd. Ons pap is gedotterd en de kransslagader (die dus bijna dicht zat) doet weer wat ie moet doen. Met andere woorden: Opluchting alom, ook hier in Canada!

Hello Bart
In deze tijd dat we leven kunnen ze al heel veel
in deze materie , en ze zijn er vroeg bij .
Dus dat komt zeker goed .
Greets T & E

Hi Bart en Simone.

Nou dat was wel even schrikken van jullie pap en oma, gelukkig is het dotteren goed gelukt en is hij van de pijn in zijn arm af.
Oma zal nog wel wat sukkelen voor ze op de been is, maar ze mag vrijdag gelukkig weer naar huis.
Ik weet dat zulke toestanden niet in je koude kleren gaan als je ver weg woont.
Groetjes.

Hoi Bart en Simone,
Ook voor ons allemaal was het schrikken. Maar gelukkig was hij op tijd! Ik had hem dinsdagmiddag thuis aan de telefoon en hij klonk als vanouds, maar inderdaad hij is nu een hartpatient. Oma zal inderdaad nog veel hinder ondervinden van deze valpartij, laten we maar hopen dat het meevalt. Heel veel groetjes van ons allemaal vanuit Maarheeze. We blijven jullie volgen.

I`ll be looking forward to news!