Ons huis is scheef. Alle kanten op. De vloeren, de muren, de plafonds, echt niks lijkt op waterpas. Niet gek ook. Het oude gedeelte van het huis is meer dan honderd jaar oud. Maar al die scheve toestanden worden bestreden met scheve houtjes: shims. Ik ben er weg van. Lees meer.
De Shim is gemaakt van Western Red Cedar. De huizenhoge confeerachtigen die groeien aan de westkust van Canada. Het ruikt heerlijk. Je hebt ze in alle soorten en kwaliteiten. Wij hebben beroerde. De goeie worden gebruikt als dakpannen. Tenminste, voor de liefhebbers. Vroeger was het de dakpan van Noord-Amerika. Nu is dat natuurlijk allemaal kunststof. De slechte worden gebruikt als rechtmakers. Het zijn spits toelopende houtspaanders van een centimeter of veertig lang en 15 centimeter breed, ongeveer 6 inches 
. Ze make echt alles recht. Is iets scheef of niet waterpas, dan schuif je er en paar van die dingen onder, schroefje erop en we hebben het bubbeltje van de waterpas weer waar het zijn moet. Ons huis zit er inmiddels helemaal vol mee. Het begon bij de vloer. Die moest recht worden. Aan de ene kant van de kamer was het ding een centimeter of acht lager dan aan de andere kant. En dan hobbelde het ook nog wat af naar de zijkanten. Dat is bestreden met houten balken, planken en shims, shims, shims en nog eens shims. Er ligger er vast honderden onder de lagen hout en cement. Nu zijn we met de keuken bezig. De murengolven wat op en neer en onze kasten moeten wel een beetje waterpas en zo lopen. Dus shims ertussen en erachter om ze toch op de gelijk te trekken aan de voorkant.
Eergisteren kwamen we erachter dat de bank in de woonkamer een scheef pootje had. We schroefden het los en vast. Hielp niks. Toen dacht ik: let’s go native. We fixen het ding op zijn Canadees met een shim. Zo gezegd, zo gedaan. Pootje los, scheef houtje ertussen, schroefje vast, pootje recht. Moest er wel om gniffelen toen ik dat van een afstandje bekeek.
Traag en veul
Alles gaat verder prima hier. We zijn er inmiddels wel achter dat het project verbouwing veel langer gaat duren dan verwacht. Het is zoveel meer werk dan we verwacht hadden. Ongeloofelijk. Die keuken alleen al. We dachten twee dagen de timmerman op bezoek te hebben, maar omdat alles scheef is en hij degelijk werk wil afleveren komt hij morgen voor dag vijf terug. De afrastering staat ook nog niet. Ik heb nog niemand kunnen vinden hiervoor. Tenminste, die het wil doen voor niet al teveel geld. De laatste boer was vanmorgen op bezoek en adviseert te wachten tot na de winter. Ik heb maar vast een kettingzaag gekocht om een beetje een baan te maken voor de fence. Je moet toch ergens beginnen. Na het weekend gaan we aan de slag met tegels leggen. Dan hopen we eind volgende week, zo tegen mijn verjaardag, een begaanbare vloer te hebben, een werkende houtkachel en kortom een leefbaar huis. Als het klaar is komen de foto’s.
Tot slot: de contactgegevens
Voor wie onze nieuwe gegevens nog niet heeft:
368 Dorion Road RR4
Penetanguishene, Ontario
L9M 2H7
Canada
Phone: 705 533 4316
En mam, je was inderdaad de eerste met je kaartje op ons nieuwe adres. Thanks!
Posted by Bart at 11:25 PM. Filed under:
(2) Comments • (0) Trackbacks • Permalink
