We hebben een boerenprobleem hier. De eierproductie stokt. En we weten niet precies waarom. Hadden we tot twee weken geleden nog netjes vier a vijf eieren per dag van onze vijf legkippetjes, nu doen we het met twee per dag. Enig eieradvies is gewenst. Ons eierbakje is niet meer afgeladen vol maar ziet er tegenwoordig zo uit...Lees meer
Na het drama deze winter waarmee wij bijna al onze kippetjes verloren, is het een moeizaam verhaal geworden met ons gevogelte. We hebben 4 legkippetjes bijgekocht plus nog wat raskuikentjes. Ons enige overlevende kip had gezelschap van een haan gekregen. Dus het totaal kwam op 5 kippen. Die deden het aanvankelijk prima. Toen kwam er de klad in. Toen we van de week in de groentetuin aan het werk waren, betrapte ik de haan op het oppeuzelen van een ei. Geen verstandige zet van hem. Dus meneer maar even een paar nachten apart gezet. En prompt hadden we meer eieren. Laten we het bewijsstuk A noemen. Vervolgens moesten ook onze kuikens naar de schuur en die kwamen in het hok waar ook de haan zat. Dan kon ie zonder alleen te zijn leren hoe het leven was zonder eieren als voedsel. Maar meneer snapte het concept: smoel houden en je gedragen niet! Toen de haan vervolgens ronduit onaardig was voor de jonge kippetjes, was zijn lot bezegeld. Mede op advies van opa is hij op de menukaart beland.
Blijkbaar waren de legkippen ontstemd over het vonnis en zijn weer minder gaan leggen. Een kip (dat denken we tenminste) produceert zelfs continu eieren met zachte schalen. Al met al is er iets niet in de haak en ik weet niet wat. Wellicht is er nog een kip die graag eieren eet. Wellicht leggen ze minder om wat voor reden dan ook. Ik snap niet goed waarom, omdat vorig jaar een hele reut kippen onder exact dezelfde omstandigheden prima presteerden. En de eieren die we krijgen zijn tiptop in orde. Dus wat nu? De nieuwe generatie laat nog zeker drie maanden op zich wachten. Wie weet raad? Ik hoor graag wat het kan zijn. Simone heeft ondertussen op internet gevonden dat een kip dus blijkbaar zogenaamde windeieren legt. Nu weten we in elk geval wat er met het gezegde: dat zal hem geen windeieren leggen, wordt bedoeld. Is dit echter een tijdelijk probleem of van blijvende aard?
Verder gaat het hier prima. De puppen groeien dat het een lieve lust is. Het zijn prachtige nesten die we nu hebben. De puppies behoren tot de mooiste en zwaarste die we tot nu toe gefokt hebben. Daar zijn we zeer blij mee. Veel andere fokkers blijken ook geïnteresseerd in wat we doen en dat doet ons goed. Blijkbaar springt het nu al in het oog wat we hier aan het doen zijn, en dat terwijl we ons zelf eigenlijk nog als beginners zien. We houden de meeste fokkers ook af om precies die reden. Maar dat komt de komende jaren wel op zijn pootjes terecht. Onderstaand een foto van hoe het er hier momenteel uit ziet. Links de werpkist van Femke met haar 2 puppen en rechts Fiji’s tijdleijke onderkomen met 11 kleine bernertjes.
De groentetuin is ondertussen ook vergevorderd. We zijn veel en veel eerder dan vorig jaar. Dus we hopen op een goede oogst. Deze keer gaan we voor rode tomaten in juli/augustus in plaats van groene in oktober 
. Ach, wat maakt het ook uit. Die groene tomaten zijn uiteindelijk verwerkt in een rode salsa. Bovenal geldt: het buitenleven is weer begonnen en daar genieten we met volle teugen van. Na een lange, lange winter kun je echt hevig genieten van hoe alles steeds groener wordt. Vandaag hebben we een flink eind gewandeld onder meer door ons bos en achtertuin. We liepen langs een van mijn favoriete stekjes op ons land waar een serie populieren staan aan de rand van het open stuk op het achterste deel van ons land. Ik geniet daar altijd van omdat de wind de blaadjes prachtig doet wapperen. Het is alsof duizenden groene handjes naar je zwaaien. Een eind verder in het bos stonden er nog wat meer die nog groter waren. De wind kwam op en door het ritselen van al die blaadjes klonk het alsof we vlak langs een snel stromende beek liepen. Prachtig toch?
