Het is Haloween vandaag. Dit snoep- en griezelfeest is het laatste herfstfeest. Na thanksgiving en alle oogstfestivals en herfstkermissen die eerder in de oktobermaand komen. Het is een prachtige tijd, waarin iedereen zijn huis en voordeur versiert met stro, mais en pompoenen. Haloween markeert echt het laatste stukje herfst. De bomen zijn grotendeels kaal, de groententuin bijna leeg en zondagochtend moet ook de klok naar de wintertijd. Nog even en koning winter zal weer een flinke witte deken neerleggen. Lees meer
Maar even wat terug in de tijd. Er is heel wat gebeurd sinds de vorige update. Waren in September Jan en Jenni nog hier, in oktober was het de beurt aan mijn ouders. Ze kwamen precies toen de herfstkleuren op zijn mooist waren, zo rond d de eerste helft van oktober. We hadden toen al een paar nachten vorst gehad en dat helpt de bomen hun blaadjes fel geel, oranje en rood maken. Het was erg leuk mijn ouders weer te zien. Ik haalde ze op met onze new used car: de Dodge Caravan. Fijne auto die we eind September kochten als tweede auto. Nu Simone’s toekomst als belastingadviesmevrouw steeds vastere vormen aanneemt, werd het tijd voor een tweede auto. Anders ben ik drie maanden per jaar aan huis gebonden omdat mijn vrouw een baan heeft. En stel dat er dan iets met mij of onze honden is, dan is het best lastig als je een eindje in de bossen woont.
De timing van de nieuwe wagen was overigens prima. Hij is een stuk ruimer dan de Jimmy en we hebben met zijn vieren dan ook flink wat herfsttochtjes gemaakt. Het was heerlijk weer die week en daar hebben we flink van geprofiteerd. Zondag een herfsttour gereden langs wat bossen en boerenwegen hier in de omgeving. We deden een leuke pompoenenfarm aan (eigenaars bleken kinderen van NL/Brabantse emigranten te zijn, erg grappig) en we gingen naar een oogstfeest bij Saint Marie among the Hurons. Daarna was het thanksgivingdiner bij Ken en Carrie waar ons mam de show stal met een Zuid-Amerikaanse pompoen/kippensoep opgediend in een uitgeholde pompoen uit eigen tuin die met inkeping voor de pollepel prachtig dienst deed als terrine. Super gezellige aftrap van de week! Ons mam heeft zich in die week ook nog opgeworpen als herfstkransen do-it-yourself specialist. Hieronder
krijgt Simone les. Ons pap paste zijn houtbewerkingskennis toe op speciale vogelhuisdesigns. Herfst blijkt de creativiteit nogal te stimuleren.
We hebben heel wat afgekookt en gereisd die week. Dinsdags naar Tineke en Brian en kids in Burgessville, woensdags weer terug, donderdags de
kippen geslacht, vrijdag een kippenfeest gegeven (ons eigen oogstfeestje) en zaterdag zijn we naar Bala gegaan waar we net als vorig jaar het Cranberry festival bezochten. Wederom prachtig weer en hele leuke dag. Dit jaar gingen we echter op zaterdag in plaats van zondag wat de wachttijd op de schoolbussen die als festivalvervoer dienen wel flink oprekte. Op de valreep kocht ik nog wat knoflook om te poten met de veelbelovende naam ‘Big Ass Garlic” en dat heb ik samen met ons mam op zondag (de dag dat ze weer teruggingen naar Nederland) nog even in de grond gestopt. En terwijl mama Ria in de aarde wroette, filmde papa Jan het tafereeltje. Dit was onderdeel van een beeldverslag van hun trip, ons stulpje en bestaan als hobbyboeren om opa en oma een beter idee te geven van waar hun kleinzoon nu precies woont.
Toen pa en ma Nagel weer in Budel waren, was het goede weer vlot afgelopen. Maandag prutweer, dinsdag de eerste sneeuw die bovendien een dag bleef liggen en nachtvorst is meer regel dan uitzondering. De kachel brandt alweer dat het een lieve lust is, of – zoals ze hier zeggen – 24/7. Dat maakt het anavullen van de houtvoorraad natuurlijk ook weer top of mind. Een paar keer per week trek ik er met Ken op uit om hout te zagen. Nu zagen we veel beukenhout dat nog staat. Dat is toch wel een vak apart hoor. Zo’n boom wil af en toe de andere kant op dan je in gedachten had. En het is een machtige gezicht om zo’n enorme boom met een donderslag de grond te zien raken. Daarna is het vooral heel hard werken. Stammen in moten zagen en thuis kloven en stapelen. Het is allemaal voor volgende winter. Dan mag Jan Hendriksen ze in September 2009 weer naar het deck bij de voordeur sjouwen 
waar nu ook een prachtig voorraadje ligt.
