Het gaat hard hier in Penetanguishene! Alles groeit hard en wordt met de dag groener. Onze veestapel is ook weer wat uitgebreid. Sommige gekocht en sommige woonden hier blijkbaar al. Lees meer
Wie zich regelmatig op MSN bevindt, zal ongetwijfeld hebben gezien dat Bart achter zijn naam de zin heeft gezet: grasmaaier uit 1984 doet het! Nadat we er een nieuwe accu hadden opgezet en wat WD (wonderolie) hadden gespoten konden we gaan maaien. Nu heeft mijn familie onlangs een familiedag gehad waarbij ze onder andere zijn wezen carten, nou wij kunnen dat nu in onze eigen tuin. Het ding gaat vreselijk hard als je het hendeltje omhoog zet. Het gras wordt in een rotvaart gemaaid zodat het er aan de achterkant met een enorme vaart wordt uitgeblazen.
Onze vijvers hebben we voorzien van een aantal goudvissen en sinds een week of wat hebben we ook een kikker ontdekt die de winter blijkbaar wel had overleeft. Nagenoeg dezelfde dag trof Bart naast het kippenhok een schijnbaar onschuldig slangetje aan, zwart met groen/gele strepen. Het lijkt op een tuinslang en heet dan ook heel gepast: Garden Snake. De aanwezigheid schijnt overigens een goed teken te zijn omdat slangen nogal gevoelig zijn voor bodemverontreiniging. Ook hebben we sinds enige tijd Eddy de Eekhoorn op onze veranda gespot. Blijkt dat deze eekhoorn zich genesteld heeft onder de vloer van het balkon. Hoewel aandoenlijk zo’n beestje wil je die niet in je huis hebben aangezien eekhoorns bekend staan om het feit dat ze alles vernielen. Vandaag gaan we voor Eddy maar een val zetten zodat we hem/haar levend kunnen vangen en een paar km verder op weer vrij kunnen laten. Kan ie iemand anders gaan vervelen. Nu het lente is, wordt onze tuin met grote regelmaat bezocht door allerlei vogels. Met het boekje birds of Ontario in de hand proberen we vast te stellen wat er zo al in onze tuin kwettert. De ene vogel is nog mooier dan de andere. 
Sinds gisteren hangen bij ons ook 2 hangers op de veranda met daarin zoet water voor de kolibries. Deze kleine vogeltjes hebben ze al gevonden zodat we ze af en aan zien vliegen vanaf onze eettafel. Ze op de gevoelige plaat vast leggen, is nog een beetje moeilijk want ze zijn razendsnel. Gisteren is onze veestapel uitgebreid met 15 vleeskuikens. Nu zien ze er zeer aandoenlijk uit maar de bedoeling is toch echt dat ze over een week of 15 worden geslacht om onze diepvries te vullen. De komende 6 weken verblijven onze nieuwe aanwinsten nog bij Ken en Carrie omdat zij een geschikte plek hebben om de beestjes binnen te houden. Zodra ze groot genoeg zijn komen ze de schuur en de buitenren bij ons bevolken. Carrie heeft overigens ook 5 eendjes aangeschaft. Het was een gepiep van jewelste in de auto toen we met al die gele beestjes terug naar huis reden.
Wel lachen was dat wij bij de buren van Carrie een mini Keukenhof ontdekten. Gauw Bart als echte toerist op de foto gezet.
En de allerbelangrijkste gezinsuitbreiding is ook in aantocht. Indy is momenteel al goed zwaar aan het worden en we verwachten toch met 3 weken de puppies te mogen verwelkomen. Kortom spannende tijden in huize Nagel.
Posted by Simone at 04:02 PM. Filed under:
(6) Comments • (0) Trackbacks • Permalink
