Gisteren kwam Tineke terug van een tiendaagse trip naar Nederland. En wat bracht mijn tante mee? Twee prachtige stukken oer-Nederlandse kaas die mijn mama en mijn oma haar nog even toestopten voordat ze haar tas pakte. Is dat alles? Nope, Simone heeft haar felbegeerde spuitdeo’s van Dove. Nederlandse luchten zwieren door huize Norwich. Lees meer.
We hadden het er al eens vaker over gehad hier. Wat mis je nou echt? Ik zei telkens meteen: kaas en de kroeg. Simone: spuitbussen deo. Nou ja, zul je denken. Waar zeuren die over? Eigenlijk is het ook wel een beetje zeuren als je het nuchter bekijkt. Maar toch. We hebben een land verlaten waar we beiden nogal wat jaartjes sleten. En dat laat wel wat sporen, specifiek gedeformeerde smaakpapillen en andere voorkeuren achter. 
Toen ik gisteravond een stuk van die romige Nederlandse jonge kaas sneed, voelde ik me wel een beetje als in de Unoxreclame. Niet dat ik direct aan Sinterklaas dacht of aan fjierljeppen en schaatsen. Maar wel aan allerlei Nederlandse smaken. Ik dacht aan friet speciaal, bitterballen, frikandel speciaal en hollandse nieuwe. Heel raar, maar dat associeert ineens verdomd makkelijk.
En Simone stond vanochtend opgewekt haar oksels te besprayen. Alsof het een frisse lentewind was die onder haar armen doorging, zo voelde ze zich 
Oma, Mam, hartstikke bedankt!!! We laten weten als het op is!
Zonder flauwekul, het was best aangenaam weer van die stukjes Nederland aan te raken. Een en ander zat overigens verpakt in onze nette pakken. Die waren in Nederland achtergebleven en eerlijk gezegd hadden we niet gedacht dat we ze eerdaags nodig zouden hebben. Totdat we afgelopen weekend op de hondenshow in London waren. Hoewel we nog net niet in ons alledaagse het-mag-vuil-worden-kloffie rondliepen, waren we toch wel wat underdressed. Het stikt hier namelijk van de professionele handlers. Dat zijn mensen die hun brood verdienen met honden showen. Redelijk bizar besef. Maar al die mensen lopen er dus piekfijn verzorgd bij. De mannen in pak en stropdas, de vrouwen in nette blouses en keurige rokjes. Zodanig opgedirkt dat je je afvraagt wie er eigenlijk geshowd wordt. Maar dat terzijde. Het is weer eens wat anders. De resultaten van onze honden op de show waren overigens voortreffelijk. We waren steeds nummer een en twee. Drie dagen lang. En dat heeft me toch een berg lintjes van winner, first, best puppy en best of breed opgeleverd! Klein detail: eerlijkheid gebiedt wel te zeggen dat er ook niet meer berner sennenhonden aanwezig waren. We waren potdorie de enige van ons ras 
We zullen de volgende keer toch maar eens polsen of er niet meer berners uitgebracht worden voordat we inschrijven. 
En het huis?
Afgelopen week is overigens ook superdefinitief duidelijk geworden dat ons huis nu ook absuluut van ons is. De hypotheek is rond. Deze week wordt nog een waardeschattingg edaan die ook nodig is voor de hypotheek en dan gaan we volgende week onze poot zetten bij een advocaat daar in de buurt. Het was wel nog even hectisch vorige week. We moesten donderdag om vijf uur smiddags onze kriebel zetten onder een document waarin we aangeven dat we alles ook echt konden en gingen betalen. Op dat moment echter was de financiering nog niet rond. Er was een hobbeltje. Ik moest een andere aanvraag persoonlijk en telefonisch cancelen die nog liep van het bod op het vorige huis. Ik kreeg die partij niet te pakken dus hebben we maar getekend zonder dat we echt zekerheid hadden.
De volgende dag bel ik dus die man om die aanvraag af te zeggen. En dan zegt die doodleuk dat ik het niet moet cancelen en dat ie een veel betere deal voor ons heeft??? Dus ik weer terug naar Chrissy, onze andere hypotheektussenpersoon om te vragen wat nu te doen. Zij weer heen en weer bellen, hoop gedoe. We hebben toen de hele boel op vrijdag stilgelegd terwijl we op de hondenshow stonden. Weekendje over nagedacht en besloten de boel toch bij Chrissy te laten wegens alle persoonlijke service. Ook best handig als nieuwbakken Canadees. En het scheelde nog niet eens twintig dollar per maand. Het is wel een heel goed gevoel dat alles nu duidelijk is. We hoeven alleen nog maar te beslissen wanneer we gaan klussen, de keuken gaan bestellen, het hek kopen, welke kleur de muur wordt en waar we de sidings moeten bestellen en ... en ... Ach, what the hell! We zien wel.
Posted by Bart at 12:35 AM. Filed under:
(12) Comments • (0) Trackbacks • Permalink
