00.00 uur het nieuwe jaar wordt ingeluid in een heuse cottage aan de rand van het meer. Cottage mag je dit uit de kluiten gewassen huis eigenlijk niet noemen. Bart en ik wensen elkaar gelukkig nieuw jaar. Op dat zelfde moment is mijn moeder een uur verwijderd van Nederlandse bodem na een bliksembezoek aan Canada. Lees meer
Op tweede kerstdag rij ik vrolijk gestemd naar Toronto Pearson airport. Mijn moeder komt om 18.30 Canadese tijd aan. Via Chicago komt ze naar Toronto gevlogen. Vliegtuig is keurig op tijd en na een tijdje wachten komt mams er aan gelopen. De langlaufski’s heeft ze als volleerd reizigster over de schouder hangen. Het weerzien was leuk en het kletsen in de auto als vanouds. Toch wel raar dat het alleen een korte vakantie is maar daar sta ik op dat moment maar niet te veel bij stil. In het donker komen we aan bij casa Nagel waar de kerstverlichting uitbundig brandt. Het weerzien met de hondjes is voor mijn moeder erg leuk en leuk is ook te zien dat Chaya en Luna haar gelijk herkennen. Femke daarentegen moet niet zoveel van dit nieuwe wezen in huis hebben. Dit is de volgende dag met behulp van wat snoepjes opgelost: vrienden voor het leven. Bart heeft de dagen dat mijn moeder er was samen met de buurman Ken en boer Wayne de omheining afgemaakt waardoor ik veel tijd met mijn moeder heb doorgebracht. Veel gekletst, koffie gedronken, met de hondjes in de al omheinde voortuin gespeeld en Penetanguishene en Midland doorkruist. Uiteraard had moeders ook nog van alles in de koffer zitten. Jan en Ria hadden voor een pakket spulletjes gezorgd en ma had 2 kilo Hollandse kaas meegenomen voor Bart. Helaas kwam aan dit bezoek ook weer een einde en op oudejaarsdag bracht ik moeders weer naar de luchthaven. Vluchten via Chicago gaven veel problemen en mijn moeder zou de aansluiting missen naar Nederland. 1e optie was natuurlijk nog een nachtje te blijven (leuk oud en nieuw vieren met mijn moeder) maar de luchtvaartmaatschappij had nog een vlucht naar Washington vrij en een goede aansluiting naar Amsterdam, zelfs 2 uur eerder in Nederland. Gevolg was wel dat we geen tijd hadden om echt afscheid te nemen aangezien ze gelijk werd weggeleid naar het vliegtuig. Achteraf misschien ook maar beter zodat ons een te emotioneel afscheid werd bespaard. Terug in de auto naar Penetanguishene denk je dan terug aan deze dagen en dat het toch wel fijn is om familie over de vloer te hebben en dan helemaal je moeder. Bedankt mam dat je toch het vliegtuig hebt gepakt ondanks dat het zo kort was!
Om 18.00 Canadese tijd pa in Hengelo proberen te bereiken aangezien het toen in Nederland middernacht was. Veel emigranten bellen dan blijkbaar dus het duurde ongeveer een half uur voor ik pa een gelukkig nieuw jaar kon wensen en hem uiteraard vertellen dat moeders in een ander vliegtuig zat. Ondertussen ook de familie Nagel te pakken gehad in Stavelot. Zelf gingen we voor het oud en nieuw feestje naar de broer van onze buren Ken en Carrie. Redelijk vergelijkbaar met een party in Nederland alleen het vuurwerk om 12 uur ontbrak. Vorig jaar tijdens oud en nieuw wens je elkaar het allerbeste en bedenk je met zijn 2-en dat het dit jaar dan toch gaat gebeuren: emigreren naar Canada. Dit jaar is dat dus heel anders. We zitten er immers al. Goede voornemens heb ik eigenlijk niet. Het is meer een kwestie van nieuwe doelen stellen. Deze week ga ik contact opnemen met Ad om te kijken of ik voor hem de sales kan gaan verzorgen in Ontario, verder wil ik onze honden gaan trainen en meer contacten zien op te doen in het berner wereldje alhier, ook wil ik gaan kijken hoe de (beach)volleybalvereniging er voor staat. En uiteraard komt er het eerste echte jaar Canada aan. Nu zullen we het hier moeten gaan rooien zonder de zakcenten die we hadden uit het Nederlandse. Het grote kluswerk is afgelopen en nu moeten we ons gaan zetten aan de kleine dingen en uiteraard verzinnen we voor het voorjaar wel weer nieuwe dingen: een kippenhok, inrichting van de schuur etc. Benieuwd ook wie we allemaal dit jaar op bezoek krijgen in casa Nagel. Maar het belangrijkste doel voor mij op dit moment is: vooral gaan genieten van onze fantastische plek! Hopelijk vanaf half januari met sneeuw zodat ik mijn langlaufski’s kan uittesten. 
P.s. het ziekenhuis in Midland hebben we ook van binnen gezien, althans de eerste hulp dan. Bart vond het vrijdag vlak voor de omheining af was nodig om vol in een spijker te gaan staan, au! Na het even aangezien te hebben werd de pijn te erg en kon hij niet meer op de voet staan. In het ziekenhuis werd het schoon gemaakt en kon hij voorzien van een tetanusprik weer naar huis. De omheining moest het de laatste dag zonder Bart doen. Overigens loopt hij nou weer redelijk normaal als hij schoenen aan heeft!
Voor de liefhebbers nog een rondje door en rond ons huis, van links naar rechts van boven naar beneden: de masterbedroom, de logeerkamer (goed kijken Hans er zit nog bloemetjes behang in de kast!), de hal boven, de hal beneden, de woonkamer, nogmaals de woonkamer, de eetkamer, het zitgedeelte in de eetkamer, de keuken, de keuken vanuit een ander perspectief en last but not least 2 keer de hondjes achter de nieuwe omheining. Uiteraard op de grote foto aan het begin van de pagina ons huis in een veel te warm zonnetje voor de tijd van het jaar!
Posted by Simone at 03:22 AM. Filed under:
(1) Comments • (0) Trackbacks • Permalink
.
