Het houdt niet op met de mijlpalen in tijd. Het was afgelopen zondag precies een jaar geleden dat we naar Canada vertrokken. Hoe dat voelt? Ach, heel gewoon eigenlijk. Toch hebben we dat eerste jaar maar even gevierd op een cruise op Georgian Bay. Lees meer.
Afgelopen vrijdag vertrokken we uit Midland op een cruise door Georgian Bay. Voor het eerst zagen we hoe mooi het water, de talloze eilandjes en kustlijn bij ons in de buurt eigenlijk zijn. Tegen de avond voeren we af met Carrie, Neil en Jeanette en hun kinderen Jesse en Lacy op ze zogeheten booz-cruise. Dat is de boottocht in de avond met eten en de benodigde drankjes. Het werd een leuk feestje op het water! Een prachtige manier om ons tweede jaar Canada in te luiden. Want potverdorie wat is de tijd omgevlogen!
Een jaar wonen we hier en wat hebben we toch een boel meegemaakt. Nu ben ik niet van plan een heel epistel te gaan schrijven van waar we nu staan. Het staat er ongeveer zo voor als een maand geleden toen ik schreef dat ons weblog een jaar bestond. En eigenlijk bevat dat stuk terugblik van een half jaar geleden ook nog veel waarheid. We zijn er, maar we zijn er nog niet. Desalniettemin gaat het op sociaal vlak wonderwel. En bovenstaande foto onderstreept dat nog eens. We hebben een leuke groep vrienden die we regelmatig zien. De band met Ken en Carrie is bijzonder hecht aan het worden. Het helpt natuurlijk enorm dat we in een land als Canada op kruipafstand van elkaar wonen. En dat we beiden zelf wijn maken, werkt daarbij als smeermiddel 
.
De wijn die we deze week hebben gebotteld overigens is ruilwijn. De helft is voor Ken en Carrie. Het is van die koude witte zomerwijn met appelsmaakje. Carrie heeft iets vergelijkbaars; een rosé met frambozensmaak. Daar krijgen wij dan weer de helft van.
Drukke week
Het is bijzonder druk hier deze week. Sinds Indy minder interesse voor de pups heeft (dat is normaal) moet wij meer en meer inspringen. Dat betekent voeren en poepruimen vooral. De vuile kranten worden dan vervolgens opgestookt. Maar nu er wegens wat lang aanhoudende droogte een fireban is afgekondigd mag dat even niet meer.
Het puppiehuis is bijna klaar. Maandag hebben we Neil en Jeanette over de vloer gehad voor eten en drinken en elektriciteitsaanleg. Nu heeft ook het puppieverblijf stroom. Erg handig!
Vanaf dinsdag werk ik deze week af en toe bij een boer. Vince, de schoonbroer van Ken, is aan het hooien. Dat betekent balen stapelen op de kar in het veld als de hooimachine er vierkante balen uitspuugt en weer uitladen en opstapelen in de zolder van de oude schuur boven de koeien. Ik moet zeggen: heerlijk werk. Lekker buiten in het zonnetje lichamelijk bezig zijn met wat simpels. Een grotere tegenstelling met mijn computerwerk is bijna niet denkbaar. Vince is bovendien een superaardige vent, vertelt veel over groenten verbouwen (ik leen nu zijn rototiller voor onze tuin) en hij wordt een prima bron voor verse botten voor onze honden. Helemaal goed.
Woensdag zijn we lekker gaan zwemmen bij buren aan de andere kant: Steve en Jacky. Die hebben ons terstond uitgenodigd mee te gaan naar hun cottage op een eiland. Die uitnodiging moeten we maar eens ergens inpassen! Het was wel lekker even plonzen. We hadden een hittegolf met drie dagen goed boven de dertig. Dus even afkoelen en bijpilzen, kan dan geen kwaad.
Donderdag kwamen Jan en Thea van den Hurk langs, emigranten van onze lichting (=2006). Ze wonen nu in BC maar hebben het daar na een jaar gezien en zijn aan het kijken of ze in Ontario een plek kunnen vinden. Dit weblog inspireerde hen om ook eens bij ons in de buut te komen kijken. Ze zoeken een leuke stek met wat grond voor hun paarden die nog in Nederland zijn. Terloops heb ik ze meteen ons boek ‘Emigreren naar Canada’ verkocht. Want ik heb eind vorige week eindelijk mijn voorraadje binnen. Volgende week worden de andere bestelling binnen Canada afgewerkt. Wie interesse heeft, de mail staat open!
Voor de komende dagen houdt de drukte aan. Vrijdag moet ik weer hooien, zaterdag puppykopers en een BBQ/verjaardagsfeest bij Debbie en Germain en zondag Peter ophalen op Toronto. En daar heb ik ook ontzettend veel zin in. Lang geleden dat ik hem gezien heb en het is toch wel bijzonder dat hij komt. We zijn vrienden sinds de middelbare school en afstand (Zwolle, Brussel, Tilburg etc.) heeft dat nooit dwars gezeten. Dus ach, die oceaan ertussen kunnen we ook wel hebben!
PS. In de vorige post maakten we melding van het arriveren van drie vrouwelijke katjes. Een bezoekje aan de dierenarts heeft een wat ander beeld opgeleverd. We zijn ineens de eigenaren van drie katertjes 
Posted by Bart at 04:43 AM. Filed under:
(5) Comments • (0) Trackbacks • Permalink
