De 2,5 week in Nederland waren super! Eerst al een zeer relaxte heenreis gehad. Lynn vindt vliegen geen probleem ze besluit gewoon de hele vlucht te slapen! Mama kon dus lekker filmpje kijken en af en toe lekker de ogen dicht doen. In Nederland stond oma Jenni ons op te wachten. Ook tante Ria uit Amsterdam was er en niet te vergeten Veronique en Ismay compleet met ballonnen en cadeautjes. Super leuk! De eerste dagen in Zwolle gezeten en al veel familie gezien. Een van de hoogtepunten was overigens wel het babyzwemmen. Lynn vond dat superleuk in het Zwolse Hanzebad. Op maandag ging onze reis naar Budel waar we 5 dagen bij opa Jan en oma Ria zijn geweest. Heel leuk was het om Lynn samen te zien met nichtje Fleur en neef Kas. Ook de opa en oma van Bart hebben van Lynn kunnen genieten en dit is natuurlijk vastgelegd op de videocamera.

De laatste 5 dagen weer in zwolle doorgebracht en nog een keer wezen babyzwemmen. Ik hoop dat we dat hier in Canada ook kunnen gaan doen. In de laatste dagen nog een dagje naar de familie in Hengelo geweest die ik vooral nogmaals heel erg wil bedanken voor alle spullen die oma Jenni en opa Jan mochten lenenen en niet te vergeten al het speelgoed! Een selectie is meeggeaan in de koffer naar Canada verder vooral rustig aan gedaan. Beide weekenden in Zwolle waren tante Marloes en ome Joost ook van de partij dus Lynn heeft heel wat tijd met haar ‘nieuwe’ familie doorgebracht. De terugreis was in het vliegtuig zeer relaxt. Lynn dacht er weer het zelfde over: slapen! En we hadden 4 stoelen tot onze beschikking . De aankomst in Toronto was wat minder aangezien ze ons 3 uur bij de douane vasthielden. Ik had voor een vriendin een pup meegenomen en ik had dit keurig ingevuld op mijn declaratiekaart. Ik had alleen geen waarde ingevuld (stond er niet bij) en dat werd mij zwaar aangerekend. Uiteindelijk lieten ze mij, Lynn en de pup gaan. Bart stond samen met mijn vriendin Vicky (een van de surrogaat tantes van Lynn in Canada) op ons te wachten. We hebben geen foto’s gemaakt in Nederland maar alles opgenomen op de videocamera.

Toen was het al snel februari. Eerst moest ik bij H&R Block vertellen dat ik dit belastingseizoen niet voor ze kon werken. Wel jammer aangezien ik het leuk werk vind maar ik kon het niet combineren met mijn nieuwe baan bij de dierenarts. Het zou gewoon een beetje te veel worden. Maar wellicht dat ik het volgend jaar wel kan combineren. Ik werk momenteel 3 dagen bij mijn eigen dierenarts. De woensdag, donderdag en de vrijdag of zaterdag. Bart past dan samen met de hondjes op Lynn wat super gaat. Het werk is erg leuk en ook interessant. Ik beman de receptie en gelukkig doe ik meer dan de telefoon opnemen. Ze hadden al snel door dat ik geen problemen heb met de computer dus nu doe ik ook de bestellingen, facturen en verwerk ik alle resultaten van het lab. En uiteraard alle klanten die binnenkomen inchecken. Kortom prima baantje.

De maand februari was ook voor Lynn een super maand. Nadat we terug waren uit Nederland kon Lynn al zelf zitten. De Nijntje DVD’s uit Nederland zijn een mega succes. Samen met haar mega Nijntje knuffel (bedankt Fleur!!!) kijkt ze s’morgens een aantal afleveringen.

Lynn doet dan ook niets liever dan de hele dag op haar speelkleed zitten. Alles waar geluid in zit is interessant en nu is blijkbaar het stadium bereikt dat ze zelf ook met alles wil slaan…..Ze kan zich al voortbewegen op haar billen. En sinds kort probeert ze zich op te trekken in de box. Kruipen schijnt niet haar interesse te hebben dus wellicht is ze een van die kids die dat overslaat. Onderaan een aantal foto’s uit de maand februari.

De winter is tot nu toe rustig geweest. We hebben wel aardig wat sneeuw op de grond liggen maar lang niet zoveel als de voorgaande jaren. Zul je altijd zien dat op het moment dat ik dit zit te typen er net een mega sneeuwstorm gaande is. Maar de komende 2 weken zijn de weersvoorspellingen prima. Niet te koud en geen sneeuw! Op naar de lente…..  We zijn alweer druk aan het plannen wat er allemaal moet gebeuren. Er moet in elk geval een groot stuk van de tuin van nieuw gras worden voorzien. Ook de vijvers zullen verdwijnen en hopelijk kunnen we daar ook een grasmatje neerleggen. Een paar rijtjes tegels aan de voorkant van het huis, zo zijn we wel weer even bezig! De aanpak van de veranda en het balkon aan de voorkant van het huis wordt hoogstwaarschijnlijk doorgeschoven naar 2011. Eerst maar wat extra centjes sparen en wat hondjes fokken. Over hondjes gesproken. Er zijn hopelijk 3 nestjes in aantcoht. Als alles volgens plan gaat moet Abbey rond 25 maart bevallen, Indy ronde de 30e en Dolly sluit de rij rond 5 april. We kijken er naar uit!

Lynn in haar activity centre (en actief is ze er in!)

Uitgeteld na een tijdje spelen

Ik heb hele grote blauwe kijkers…

Nope, nog steeds geen tandjes....

Kan al een tijdje zo staan

Zitten is leuk kan namelijk overal bij

De zon scheen en ik heb van papa wel 3 zonnebrillen gekregen!

Ik heb ook al een vriendinnetje! En leuk dat ik d’er vind!

Dolly kwam even bij me zitten.

We hadden bijna alle buitenklussen af voor de winter. Als de winter zo lang op zich laat wachten is het verleidelijk wat dingen vooruit te schuiven en dan werden we toch nog verrast! Onderstaand een foto van ons huis inclusief de aanbouw. Ik ben even gaan graven en heb ons huis in de staat van hoe we het kochtten er onder gezet en hoe het was na de eerste renovatie. Ook een foto van de benedenverdieping wat in de zomer onze sunroom moet zijn, dit lijkt nog heeeel ver weg .

De voorkant van ons huis na een beetje verse sneeuw.

Huis na renovatie zomer 2007 en ons huis bij aankoop in 2006

Achteraanzicht vlak na de eerste sneeuwstorm

Onze sunroom to be....

Ik heb ondertussen weer 3 maanden cursus er op zitten bij H&R block en ben komend jaar een senior consultant of te wel een Tax Professional. Klinkt wel goed. Via via ook aan een andere baan gekomen en als alles volgens plan verloopt start ik in mei/juni bij de dierenarts. Handig als je zoveel honden hebt!

Lynn update: 5 maanden oud al weer, 7900 gram 66,5 cm en nog steeds een goedlachse baby. Vindt het geweldig dat we hier zowat een speeltuin binnen hebben voor haar. De schommelstoel bevalt prima zeker als papa hem heel hard heen en weer laat gaan. Het activity center van Sinterklaas is ook een succes. Daar komen zoveel geluiden uit en ze heeft sinds kort ontdekt dat ze zichzelf kan ronddraaien in het stoeltje. Dan hebben we van vrienden van ons een Jolly Jumper kunnen lenen nou dat ding is het helemaal. Lynn springt er wat af en lacht de hele tijd. Je kunt haar ook rustig een tijdje in de box leggen of op de grond want ze vermaakt zich prima. De eerste poging tot omrollen worden al ondernomen en het is al een keer gelukt! Als ze op schoot ‘zit’ wil ze alleen maar staan. Sinds een week zijn we wat fruithapjes aan het proberen….volgens de boeken begin je met enkele theelepeltjes om te proberen. Nou Lynn houdt niet van halfwerk. Ze vindt alles tot nu toe lekker en wil alleen maar meer. Met de hondjes komt er steeds meer interactie aangezien Lynn nu ook zelf met haar handjes de hondjes wil ontdekken. Leuk om te zien dat elke hond er anders op reageert. Slapen kan ze heeeeeel goed, althans s’nachts. Ze slaapt regelmatig de klok rond. Overdag is ze daarentegen erg wakker en pakt ze af en toe een uurtje.

De kerstdagen staan weer voor de deur. Wij zijn uitgenodigd om eerste kerstdag (de enige die ze hier vieren) bij Vicky en Clint en hun familie door te brengen. Vicky is een goede vriendin van ons die Golden Retrievers fokt en ook een berner pup van ons heeft. Ze heeft ook al een paar keer op Lynn gepast dus dat is heel fijn. Lynn heeft het prima voor elkaar met een aantal surrogaat tantes. Onze vrienden Lisa en Rodney kwamen een kerstcadeau voor Lynn brengen voor onder de kerstboom en ook Katie en John gaven een kerstcadeau mee voor Lynn! We hebben dit jaar geen kerstboom maar de cadeautjes staan onder Lynn haar schommelstoel. Hieronder een aantal foto’s van Lynn in December.

De afgelopen dagen is het weer ideaal om buiten bezig te zijn. Het was de afgelopen 2 dagen zelfs zo lekker met een zonnetje en een strak blauwe lucht dat Bart gekscherend om de zonnebrand vroeg. Het lijkt wat overdreven maar we hebben echt in een hempje buiten in het zonnetje geschilderd. Heerlijk dus. En de voorspelling zijn goed voor de komende 2 weken. Hoe anders was het vorig jaar toen we op 14 november al een pak sneeuw hadden. Helaas was het weer wat minder toen opa Jan en oma Jenni hier waren begin oktober maar die hebben zo veel tijd met kleindochter Lynn door kunnen brengen. Pa heeft weer gezorgd dat onze houtvoorraad voor de winter keurig opgestapeld ligt voor het huis. Ook heeft hij samen met Bart alle rotzooi van de verbouwing opgeruimd. Opruimen is pa wel toevertrouwd.

In deze periode zijn Bart en ik ook 3 dagen op een korte vakantie geweest. Samen met Lynn en Fiji hebben we 2 nachten in een hotel in North Bay gezeten en hebben we met Fiji mee gedaan aan een hondenshow. Fiji heeft het heel goed gedaan en is halverwege haar Canadese Kampioenschap. Onderstaand een foto van mij en Fiji gemaakt op 10 november.

Nadat Jan en Jenni met lege koffers weer waren vertrokken naar Nederland zijn wij verder gegaan met het afwerken van de ramen aan de binnenkant. Alle ramen zijn nu voorzien van kozijnen en vensterbanken. De sunroom beneden is op wat kleine afwerkingen na af en daar zullen we volgende keer een foto van plaatsen aangezien deze kamer nu als opslagruimte wordt gebruikt voor de materialen voor de afwerking van de buitenkant.
Jan en Ria kwamen eind oktober voor nog een week Canada. Canada (lees: kleindochter Lynn) blijft trekken! Leuk was het wel dat Lynn bij beide opa’s en oma’s goed heeft laten zien dat ze al heel wat te vertellen heeft en vooral een heel erg vrolijk meisje is. Bart en zijn vader hebben zoveel mogelijk tijd besteed aan de buitenkant van het huis. Het weer werkte echter wederom niet mee maar ze hebben de achterkant af gekregen en het begin was dus gemaakt. Ria heeft onze vloer onder handen genomen die na een aantal laklagen weer prachtig glimt.

Bart en ik zijn nu samen de zijkant van het huis aan het doen. Alles gebeurt tussen de bedrijven door (maw afhankelijk van Lynn haar schema). Onderstaand Bart op de stelling om de nok van het dak af te werken (let vooral op de blauwe lucht!).

Een update over Lynn. Ruim drie en een halve maand is onze kleine meid alweer. Ze begint elke dag ontzettend vrolijk. Ik moet zeggen dat het erg leuk wakker worden is als je dochtertje na 9 a 10 uur slapen wakker wordt en eerst 10 minuten gaat liggen ‘kletsen’ en lachen tegen haar blauwe giraffe. Ik lig dan te luisteren naar al die vrolijke geluidjes door de babyfoon. Als ik haar dan ophaal, wordt ik beloond met allemaal big smiles. Lyn start de morgen meestal gezellig bij ons in bed. Ze weegt momenteel zo’n 6800 gram en heeft een redelijk voorspelbaar schema gedurende de dag. Ze begint met haar handjes van alles te ontdekken en wil steeds meer vasthouden. Huilen doet ze zelden en ze is heel tevreden. Ze vind het geweldig om op papa’s knie te zitten en kraait het uit van plezier als papa haar van hoog naar laag laat zakken. Vanavond is ze ook weer mee geweest naar de volleybal. Ons team bestaat uit 7 spelers dus de wisselspeler zat aan de kant met Lynn op schoot. Elke keer als we doordraaien werd Lynn doorgegeven aan de volgende speler. Ze vond het allemaal prachtig. Sinds 2 weken heeft Lynn ook haar Canadese Paspoort welke ze nodig heeft als we op 12 januari naar Nederland vliegen. Ik zie er erg naar uit en het is al over 2 maanden. Tot gauw!
Onderstaand een paar foto’s van Lynn

We zijn nog steeds druk doende met de uitbouw. De aannemer is klaar dus nu zijn het Bart en ik die alles moeten afronden aan de binnenkant. We zijn begonnen met de vloer beneden toen Jan en Ria hier nog waren. Jan heeft de tegels samen met Bart gelegd. Bart en ik hebben het gevoegd en vooral de tegels veel moeten poetsen….Toen we hier kwamen wonen, hebben we ook zo’n vloer gelegd en toen zeiden we achteraf eens en nooit weer…Nu weten we weer waarom maar als je het resultaat ziet dan is al het harde werk weer vergeten. Het schilderwerk is klaar en we zijn nu druk bezig de houtvoorraad uit de garage weg te werken. Het eerste hout zit ondertussen tegen de muren beneden in onze nieuwe ‘sunroom’. In het weekend gaan we een begin maken met de rest van onze houtvoorraad (het schrootjes plafond en de houten vloer in onze nieuwe slaapkamer). Volgende keer foto’s……

Tussen al deze klussen door moet er natuurlijk ook voor Lynn gezorgd worden. Ze is inmiddels de 5 kilo ruim gepasseerd (5300 gram) en zo,n 57 cm lang. Lynn is een hele makkelijke baby (tot nu toe). Ze kijkt erg graag naar de rond draaiende visjes boven haar schommelstoel. Ze slaapt erg goed in de nacht. Ze zal wel denken dat ze haar mama genoeg slaap moet geven anders kan er niet geschilderd worden en komt de aanbouw nooit af! Ze slaapt ook een lange periode gedurende de dag en voor de rest is ze wakker. Ze begint al flink te lachen en ze houdt heel erg van badderen in de tummy tub, mits ze een volle buik heeft! Ze is alweer 2 maanden oud en de tijd gaat ontzettend snel. Onderaan nog een aantal foto’s van afgelopen week.

Over 2 weken zijn oma Jenni en opa Jan hier voor 2 weken en oma Ria en opa Jan hebben nog gauw een vluchtje geregeld voor de herfstvakantie! Bart en ik gaan onze paspoorten verlengen zodat ik met een geldig paspoort in januari (!) naar Nederland kan reizen. Lynn gaat met mij mee en daar ben ik nu een Canadees paspoort voor aan het aanvragen. Lynn heeft zowel de Candadese als de Nederlandse nationaliteit en mag daarom in elk geval tot haar 18e 2 paspoorten hebben. Nu heb ik geprobeerd een Nederlands paspoort aan te vragen maar dit gaat meer dan 4 maanden duren dus dat risico neem ik maar niet, daar wachten we nog maar even mee. Lynn komt dus als Canadeesje naar Nederland.

Lynn doet het prima. Ze begint al iets van een schema te krijgen, hetgeen vooral betekent dat ze gelukkig haar lange slaap periodes gedurende de nacht heeft Afgelopen periode al heel wat familie bezoek gehad. Uiteraard zijn oma Ria en opa Jan hier al een tijdje en afgelopen donderdag kwam ook oma Jenni haar eerste kleinkind bewonderen. Het was een bliksembezoek van vijf dagen maar ze heeft in elk geval veel tijd met Lynn kunnen doorbrengen. Twee weken geleden hadden we ook de familie uit Canada op bezoek. Brian, Tineke, Michelle en Nikki kwamen ook de nieuwste Nagel bekijken. Extra bericht van 16 augustus: Ook Joyce en Jesse zijn dit weekend langs geweest ook van hun hebben we gauw een foto met Lynn gemaakt. Onderstaand de foto’s van al het familie bezoek. Onderaan de pagina nog wat extra foto’s van Lynn.

Opa Jan en Oma Ria

Oma Jenni

Tante Tineke en Oom Brian

Nichtjes Michelle en Nikki

Neef Jesse en Nicht Joyce

Deze keer ook een update over onze aanbouw. Het vordert gestaag en als alles mee zit gaan Bart en Jan na het weekend de tegels leggen op de begane grond. De bouwers zijn nu de afwerking aan het doen en als maandag dan eindelijk de electriciteitsmeter wordt verzet kunnen ze het afronden. Wij kunnen dan met de afwerking aan de binnenzijde beginnen. Het zal geleidelijk gaan aangezien Lynn ook een groot deel van onze tijd vergt. Planning is eerst de tegels beneden te leggen en daarna de stucadoor regelen voor het plafond en de muren boven. Als de stucadoor klaar is (hij schijnt 3x te moeten komen dus zal wel 3 dagen in beslag nemen) kunnen wij het plafond beneden gaan schilderen en de muren voorzien van houten planken. Vervolgens kunnen we boven de muren schilderen en het plafond van schrootjes voorzien en de houten vloer leggen. Pffff dat klinkt nog als een hele klus en ik dacht nog wel dat we al ver waren…..

Lynn in bad

Lynn uit bad

Mijn duim gevonden!

Hoezo werd het 2 daagjes later? 3 dagen ziekenhuis in Canada is normaal bij een ‘gewone’ bevalling. Alles zag er ook naar uit dat dat het geval zou zijn. Even was er twijfel aangezien ik veel bloed was verloren maar door de goede zorgen in het ziekenhuis en wat vers toevoer van bloed was ik eigenlijk zo op de been. Woensdagochtend werd ik dus ontslagen door de gynaecoloog maar toen de “family doctor’ kwam om onze Lynn te ontslaan vonden ze haar er wat gelig uitzien en werd er dus een test gedaan. Gevolg: Lynn moest 24 uur onder de hoogtezon omdat haar billirubine waarde in het bloed te hoog was. Niets ernstigs maar betekende wel een dagje langer ziekenhuis. Helaas bleek 24 uur onder de blauwe lamponiet voldoende en moesten Lynn en ik er nog een dagje aan vast knopen. Lynn is nu wel zonaanbidster nummer 1! Op onderstaande foto’s zie je haar genieten van de zon met supersonische zonnebril.

Erg fijn was het wel dat vrijdag het verlossende woord kwam dat we naar huis mochten. Ik had het wel gezien in het ziekenhuis waar ik de laatste 2 dagen rondliep als vaste patient die niet ziek was en alles zelf kon regelen. De verpleegsters vonden dat wel makkelijk . Nu we weer thuis zijn kunen we eindelijk als nieuw gezinnetje van elkaar genieten met oma Ria als giga hulp en opa Jan in aankomst as maandag. Oma Jenni is een vlucht aan het regelen dus dat komt allemaal goed! Leuk om alle reacties te lezen op ons weblog en onderaan dit blog nog een aantal foto’s van de kleine spruit!

Onze hondjes hebben allemaal kennis mogen maken met hun nieuwe bazinnetje en dat is erg goed verlopen. De komende dagen staat alles in het teken van genieten van elkaar en van onze Lynn!

Een zielsgelukkige mama met haar zelfgeworpen verjaardagskado ...

... en een trotse papa met dochterlief!

Alles gaat nog steeds prima hier met nog 2 weken te gaan, lijkt het vooralsnog een model zwangerschap te zijn. Waar heb ik dat toch aan te danken, hopelijk gaat de bevalling ook als op TV . Het weer werkt ook mee aangezien we nog niet die hete zomer hebben die we hier normaal gesproken hebben. Het is meer heerlijk september weer met normale temperaturen in de nacht. Kortom niets te klagen. Voor iedereen die nieuwsgierig is naar de nieuwe verblijfplaats van onze kleine, onderstaand 2 plaatjes van de baby kamer. Aanstaande zondag ben ik ook nog eens jarig, je zou het zowat vergeten! aangezien er alleen nog maar wordt gevraagd hoe lang ik nog moet. Maandag arriveert Ria al! De tijd vliegt.

Dan zijn ze 2 weken geleden ook gestart met het bouwen van onze aanbouw. Een lokale aannemer en zijn broer zijn hier dagelijks bezig ons meer ruimte te verschaffen. Het een en ander gaat niet zonder slag of stoot. Budgetteren kunnen ze hier niet echt en getalletjes optellen is ook moeilijk. Wij gaan er zelf regelmatig op uit om te zien of we dingen goedkoper kunnen kopen om zo te trachten binnen het beloofde budget te blijven. Nadat eerst een gat in de grond is gegraven voor de fundering hebben ze afgelopen week de benedenverdieping opgetrokken. Deze week zijn ze bezig met de bovenverdieping. Volgende week komen alle ramen dus er zit schot in. Ze zullen het wel niet halen voor Nagel jr op de wereld staat maar hopelijk kunnen we niet lang daarna gebruik maken van onze ‘sunroom’ en niet te vergeten onze nieuwe ‘master bedroom’!

Zaterdag werd ik dus naar de buren gedirigeerd en begon ik toch wel een klein vermoeden te krijgen  Daar aangekomen zag ik de enorme hoeveelheid voedsel en Carrie die me vertelde dat er wel veel mensen op de pot luck BBQ waren afgekomen. Met zachte drang werd ik naar de woonkamer verwezen waar een aantal van mijn HR Block collega’s al gezellig op de bank zaten. Toen wist ik natuurlijk genoeg. Er was een speciale stoel voor mij en daarnaast stond al een hele voorraad cadeautjes. In het komende uur bleven de mensen maar komen: buren, vrienden, collega’s en ja ook familie!

Ik was totaal verbijsterd over de hoeveelheid cadeaus en de moeite die mensen hadden gedaan om iets uit te zoeken voor onze kleine. Ik weet dat ze dit log niet kunnen lezen maar ik wil ze toch heel graag bedanken en zal dit weblog dan ook vertalen en aan ze door mailen. Dus alle hier onder genoemde mensen heel erg bedankt voor deze ontzettend leuke dag en de stortvloed aan cadeaus!

Ken, Carrie, Dawn en kids Ken, Charlene en Alex
Neil en Jeanette Lisa, Rodney en Josh
Debbie en Germane Nancy
Vicky en Pat Ruth
Barbara Ann Anne
Jacky en Steve Tineke, Brian, Joyce, Michelle, Jesse en Nikki
Laury en Hardy Lisa, Anthony en kids
Bill Carol en Karrie
Pam en Martin Janet en Hugh
Anne en Jus

Met nog een kleine 4 weken te gaan is dan nu echt het aftellen begonnen. Het gaat nog steeds voorspoedig. Ma is de afgelopen 2 weken hier geweest om ons een handje te helpen. Ze kwam ook met een koffer vol babyspulletjes naar Canada, leuk! Oma, Selma, Marloes, Dick en Miep bedankt voor de babyspulletjes en Rob bedankt voor het zoeken naar een zinloos cadeau Babykamer is zo goed als klaar. We zijn begonnnen met het wassen van de babyspullen en ik moet komende week mijn ziekenhuis tas klaar hebben staan…..Nou maar afwachten wanneer Nagel junior zich gaat aankondigen. Dit weekend gaan alle puppen de deur uit dat is wel lekker! Ze zijn de afgelopen week ook begonnen met onze aanbouw. Alles tegelijk maar nog steeds goed te managen. Voor ik het vergeet Bart is nog 4 dagen naar Quebec geweest met onze Dolly. Dolly was 2 weken geleden al Candaees kampioen geworden en heeft ook met Bart vorig weekend The most promising puppy award gewonnen op de Nationale Specialty! 

Het werd weer tijd voor een update als ik onze ontvangen e-mails moet geloven. Alles gaat hier nog steeds erg goed. Nog maar 6 weekjes te gaan en nog altijd heb ik weinig te klagen. We zijn momenteel wel ontzettend druk. 20 puppen van 6 weken oud vragen veel tijd en over 2 weken krijgen we 20 verschrikkelijke blije families op bezoek die hun pup komen ophalen. Daar bijten we ons wel door heen.  Dan hebben we hier ook continu mensen over de vloer die kijken naar hoe en wanneer we dan eindelijk onze aanbouw kunnen gaan starten. De vergunning is in elk geval eindelijk rond dus de start is er. Nu kijken hoeveel beren er nog op de weg zijn voor er gestart wordt met graven.

Ondertussen houd ik me ook nog bezig met mijn lijstje aan te schaffen spullen voor mijn tijdelijke bezoek aan het ziekenhuis. Gisteravond hebben we de tour in het ziekenhuis gehad. We dachten dat we even een half uurtje rondgeleid zouden worden zodat we weten waar we naar toe moeten als het zover is. Maar we stonden pas na ruim 2 uur weer buiten. Het grootste deel hebben we doorgebracht in de verloskamer waar ons werd verteld hoe het allemaal zou gaan. We waren met 6 zwangere dames en 6 coaches….Je partner wordt hier continu je coach genoemd die je er door moet slepen. Nou heeft Bart mij in het verleden al eens gecoached….dus ben benieuwd De mannen (coaches) werd vooral verteld dat ze twee woorden goed moesten onthouden: “yes dear”. Dat wij dames continu van mening veranderen maakt niet uit alles wat we willen wordt gevolgd door een: ”Yes dear”. Kunnen we de komende weken nog even goed oefenen…..

Aanstaande maandag ga ik moeders ophalen van de luchthaven. Lekker weer bijkletsen en vooral ook handig een extra paar handjes de komende 2 weken. Bart gaat nog een paar daagjes naar Quebec in die periode. Hij gaat samen met Dolly naar de Canadese Berner Specialty. Ow ja, ik zal hieronder ook maar een foto plaatsen van de huidige stand van zaken met betrekking tot mijn buik want daar zaten mensen op te wachten. Buik zit vooral aan de voorkant en tot op heden ben ik nog geen 10 kilo aan gekomen. De baby is erg druk (ik weet niet waar dat vandaan komt..) en is al meerdere malen gedraaid. Laatste bezoek aan de gyneacoloog wees uit dat het weer in de goede positie ligt maar de afgelopen dagen lijkt mijn buik wel getest te worden op elasticiteit en sterkte dus wellicht dat de kleine zich weer in de foute positie heeft gemanoevreerd. We zullen het dinsdag wel weer horen.

De eerste 3 maanden eigenlijk nergens last van gehad misschien alleen een beetje veel geslapen. De afgelopen 3 maanden waren druk: werken bij H&R, hondjes moesten gedekt worden en uiteraard moest er een babykamer worden ingericht of althans de logeerkamer moest leeg. Volgens de boeken is het 2e trimester de periode waarin je je super voelt en denkt dat je alles aan kunt. In mijn geval is dat eigenlijk ook wel zo geweest. Ik heb eigenlijk alles kunnen doen wat ik maar wou. Ik deed wellicht af en toe zelfs te veel omdat het allemaal wel erg gemakkelijk ging. Ik heb het einde van het volleybalseizoen ook gewoon mee kunnen maken al moet ik zeggen dat serveren op de finaleavond wel steeds zwaarder werd. Al met al de laatste bal geslagen op 7 april toch al ruim 5 maanden zwanger en nog steeds heel veel ballen gescoord. Was erg leuk dat ik het zo lang heb kunnen doen. Frappant was wel dat Bart de finale avond niet in zetbaar was aangezien hij flink door zijn rug was gegaan. Iedereen zei al lachend dat hij de zwangerschap kwaaltjes heeft die ik tot op heden niet heb gehad.

Bart heeft tot en met dit weekend veel last gehad van zijn rug maar het lijkt nu beter te gaan, gelukkig maar want hij zal nog hard nodig zijn de komende maanden! Op dit moment is er iemand in mijn buik aan het testen of mijn buikwand bestemd is tegen schoppen en slaan. De laatste 2 weken is het een drukte van belang in mijn buik vooral wanneer ik denk dat ik even mag uitrusten. We hebben al het een en ander aan babyspulletjes aangeschaft en ook veel gekregen! De pakketjes in onze postbus uit Nederland zijn echt superleuk en ook bedankt voor alle leuke kaartjes! Vooral blijven doorgaan .

Samen met mij hebben we hier momenteel 3 zwangere honden die allemaal deze week moeten bevallen. Abbey heeft helaas maar 1 pup dus dat wordt nog spannend of ze die zelf gaat afleveren of dat deze met de keizersnee gehaald moet worden. Uiterste datum is as donderdag. Fiji en Femke zijn allebei uitgerekend op Marloes haar verjaardag maar zijn allebei gevuld met een boel puppen dus dat zou zo maar een dag eerder kunnen gebeuren. Kortom het einde van de week zal druk worden! Op onderstaande foto zie je Bart met een hoogzwangere Fiji en Femke.

Het is wel opmerkelijk. Planten lijken geen bedenktijd nodig te hebben. De sneeuw is amper weg en ze beginnen te groeien. Tussen de rode stokken staat de in de herfst geplantte knoflook. Ik ging vandaag kijken en de sneeuw was er weg. De eerste loken laten zich meteen zien alsof ze na vijf maanden sneeuw op hun dak snakken naar zonnestralen. De aardbeienplanten zien er wat plat uit. Maar groen. En een dagje zonlicht doet de bladeren van de grond oprijzen. De kippen zijn al even buiten. Na een regenbuitje verorberen ze wat pieren en de eerste graspietjes worden vlot verorberd. Ik durf het eindelijk te zeggen. De lente is hier.  Voor een paar weken vermoedelijk. Want het is een superkort seizoen hier. 

We hebben tot twee keer toe zo’n groot ei gehad. De tweede heeft Simone aan Evan, buurjongen en oudste zoon van Ken en Carie, gegeven toen ik in Nederland was. Hij was er wel in zijn sas mee en vertelde een tijdje later vol trots dat ie het super-ei opgepeuzeld had.

Ik vind het altijd wel grappig om een kip te zien leggen. Soms als ik eieren haal, kom ik binnen op het moment supreme. Dan kijkt zo’n hennetje de wereld in alsof ze superdruk is allerlei wereldse problemen op te lossen. Zal wel niet, maar de gedachte is grappig. Ben nu eigenlijk wle benieuwd hoe dat kippetje gekeken heeft bij het leggen van dat mega ei. Moet er niet aan denken hoe dat voelt, een ei dat dik twee keer de normale omvang heeft. Misschien dat Simone het me zo eind juli kan uitleggen

We hebben dit grote nieuws vakkundig voor ons gehouden de afgelopen maanden. De voornaamste reden daarvoor was dat we wilden wachten totdat we het de toekomstige opa’s en oma’s in levende lijve konden vertellen. En dat wachten was meer dan de beloning waard. Want die malle en totaal veraste gezichten zullen ons nog lang bijblijven.

Nu dat nieuws dus de wereld in is geslingerd en Simone ondertussen 4,5 maand zwanger is, kwamen natuurlijk belangstellende vragen naar hoe mama Siempie er tegenwoordig uitziet. Daarom bijgaand – met gepaste trots – een blik op de BUIK in een heerlijk warm voorjaarszonnetje.

In het afgelopen jaar had ik het bij de buren (Ken en Carrie) wel eens gehad over het bingo fenomeen in ons dorp. Ken bleek ook wel geinteresseerd en een paar weken geleden vertelde hij ons dat we 24 Januari zouden gaan. Het stond dus al enige tijd op de kalender en eindelijk was het dan zover. Vanaf half 6 kon je bingo kaarten kopen terwijl de bingo pas om 7 uur begon…… geen idée waarom maar we waren er toch maar vast om half 6. Even een kaartje kopen was er niet bij. De doorgewinterde bingo types kopen uiteraard zo wat ze nodig hebben maar wij hadden toch wel enige uitleg nodig! Het meest gangbare was een pagina met 9! bingokaarten. En dan zijn er ook nog eens minimaal 6 rondes dus je had een pakket van 6 x 9 kaarten. Bart ging al moeilijk kijken aangezien dat betekent dat je 9 kaarten in de gaten moet houden. Dit alles ook nog eens zonder alcoholische versnapering want er werd geen alcohol geschonken. Gelukkig voor Bart hadden ze ook een variant met 3 bingokaarten per ronde. Hij en Carrie dachten dat ze dat wel konden managen. Ken en ik gingen stoer voor de 9 kaarten per ronde. Net toen ik dacht dat ik klaar was vertelde de dame mij doodleuk dat er nog extra rondes tussendoor waren of ik daar ook kaarten voor wou. Ach waarom ook niet. De extra ronde bestond uit een jackpot ronde en een bulls eye ronde beide met grote geld prijzen. Want ja je speelt hier geen bingo voor een bbq maar voor geldprijzen. Dacht ik eindelijk te kunnen afrekenen bleek ik ook nog kaarten voor de opwarmrondes te kunnen kopen…….De warming up startte om kwart voor 7. Het echte werk om 7 uur. We hadden dus nog een uur om gezellig bij de chinees te tafelen en alvast wat alcoholische versnaperingen naar binnen te werken (erg belangrijk).

Klokslag kwart voor 7 begonnen de warming up rondes. Je speelde eerst voor 1 rij (50 dollar prijs) en daarna voor 2 rijen (100 dollar) en dit zo’n 5 rondes. Het is een hele grote ruimte met heel veel tafels. Aan alle muren hangen borden waarop de gevallen nummers oplichten dus behalve dat het wordt omgeroepen kun je het ook zien. In alle hoeken hangen ook tv’s waar de bingo meneer steeds zijn getrokken balletje aan de camera laat zien. Tijd dus om de tegenstand eens te bekijken. Mensen spelen hier zelfs met 15 of meer kaarten tegelijk. Deze mensen zitten echter alleen maar naar een computertje te kijken en de kaarten in hun computer vullen zich met de getrokken nummers. Ze hoeven alleen maar bingo te roepen als hun rij respectievelijk kaart vol is. Bingo voor luie mensen dus. En het erge is nog dat deze mensen hier dus wekelijks zitten. Je kunt rustig zeggen dat het een verslaving is. Het gaat dan ook om geld en het is niet het gezellige bingo-en op de camping of in het bejaardentehuis wat we in Nederland kennen.

Het afstrepen van de getrokken nummers is ook een verhaal apart. Afstrepen met pen is niet toegestaan en ook gebruikt men geen fiches maar special hiervoor bedoelde bingomarkers! Verkrijgbaar bij de dollarstore in alle kleuren van de regenboog. Ik heb zelfs eenmaal bingo mogen roepen, diagonaal vol in het middelste bingo blok (zie foto). De prijs was 75 dollar maar helaas moest ik mijn prijs delen met nog 7 anderen . Het leuke was wel dat de dames die daar rond liepen om te helpen steeds terug kwamen bij onze tafel om te informeren of we het allemaal wel konden volgen en ze vonden het maar wat leuk om ons alles uit te leggen. We hebben ontzettend gelachen en bart kon op een gegeven moment zelfs niet stoppen met lachen omdat hij vond dat ik te serieus was……Ik weet niet of iedereen ons deze avond kon waarderen maar wij en de dames van de bingo hal hebben ons prima vermaakt al is dit niet iets wat we volgende week weer gaan doen. Misschien dat ik over een half jaar Bart nog eens mee krijg!

Verder is het hier nog steeds heerlijk winter. Het is hier goed koud geweest met dagen van -20 en nachten van -30 en is he teen tijdje rustig geweest qua sneeuw en genieten we van wat er ligt met hier en daar een zonnetje. Sinds 3 dagen is het sneeuwen weer begonnen en is snowblowen weer een dagelijkse job. In onze schuur is de kippen veestapel weer wat uitgebreid. Bart heeft 6 nederlandse dames en een heer gekocht, oftewel Barnevelders! Het eerste barnevelder ei hebben we vorige week mogen begroeten.