Simone & Bart in Ontario, Canada

Kort nieuws. Wel heel goed nieuws. Het huis is van ons! Vandaag belde de makelaar op om te zeggen dat het die andere bieders niet gelukt is hun financiering rond te krijgen. Yihaaaaaaaaa! Dank voor alle duimen, poitieve gedachten en kaarsjes! It worked. Morgen gaat Simone naar het huis om de huisinspectie bij te wonen en dingen op te meten voor vloer, sidings, keuken enzovoorts. Einde bericht. 

In alle consternatie van de huizentoestand, gecombineerd met een overdosis deadlines vergat ik nog een kleine prestatie te vermelden. Ik heb vorige week vrijdag ook even mijn Ontariaans rijbewijs gehaald. Lees meer.

Getemperde feeststemming in huize Norwich. Reden: de verkopers van het huis en wij zijn tot overeenstemming gekomen wat betreft de prijs. ‘Done deal’ zou je denken. In principe wel. Maar we moeten nog 48 uur wachten om het zeker te weten. Er ligt nog een geaccepterd bod van anderen voor ons in de rij. En die bieders hebben nu 48 uur om hun zaakjes op orde te krijgen. Hoe dat zit? Lees meer.

Dames, heren, er is weer een bod de deur uit. Vandaag hebben we de verkopers van Dorionroad nummer 368 bij de plaatsjes Tiny en Penetanguishene hopelijk een offer gedaan ‘they can’t refuse’. Hier wat foto’s en een linkje naar een virtual tour. Lees meer.

Als Simone dan toch het vorige stukje wijdt aan alledaagse dingen, dan wil ik daar ook nog even wat over kwijt. Het is nu niet dat ik de hele dag grijnzend een grasmaaier loop te duwen. Zit gewoon tot mijn nek in de journalistieke opdrachten. Even een kort updateje van waar ik op dit moment mee bezig ben. Lees meer

Ik was volgens Bart weer eens aan de beurt om een stukje te schrijven. Hoe staan de zaken er momenteel voor? Nou de dagen zijn hier al zo normaal aan het worden dat het lijkt of we hier al langer zitten dan de bijna 3 maanden die we er op hebben zitten. Nu denken jullie natuurlijk: saai! Ja misschien wel, maar wonen, leven en werken is nu eenmaal overal hetzelfde alleen de omstandigheden waarin zijn overal anders. Lees meer

Even wat anders dan huizengedoe. Gisteren ben ik naar Stratford Ovation geweest met mijn cousins Joyce, Michelle, Jesse en Nikki. Tragically Hip trad er onder meer op. Heerlijke show en erg leuk festival. Ik heb echter vooral mijn ogen uitgekeken naar de ronduit vermakelijke omgang hier met een pilsje. Lees meer

Vandaag hebben we besloten het huis toch niet te nemen. Dat heeft twee oorzaken. Ten eerste de moeilijkheden rondom de zoning en ten tweede de gerezen twijfels over de constructie en de kwaliteit van het huis… Dit wordt hem dus niet. Eind deze week of begin volgende week hervatten we de huizenjacht. Lees meer.

Vrijdag hebben we dus een bod gedaan op dat mooie huis even buiten Norwich, het plaatsje waar ons huidige onderkomen staat. Even na achten werden we gebeld door Becky, onze makelaar. Het bod is door de kopers geaccepteerd. Hoera stemming in huize Nagel zou je denken. Deels, want ook nu is er weer iets niet helemaal in de haak… Lees meer

Tja en toen liepen we plotseling tegen een huis aan dat nagenoeg aan al onze eisen voldeed....
Lees meer

Zondagochtend 20 augustus wilden wij vroeg vertrekken voor onze lange tocht naar het oosten. Het afscheid nemen bij Ad en Inge duurde echter wat langer aangezien Ad voorstelde om een ontbijtje te maken. Ad die eieren voor ons ging bakken: dat wilden we wel eens zien en vooral proeven. Lees meer

Het was even een weekje stil op dit weblog. De reden: we hebben niks kunnen vinden in BC. Dus wat nu? We gooien het over een volledig ander boeg. What about Ontario? Lees meer

Al bijna 6 weken in Canada...... Afgelopen week was een rustig weekje. We hebben weinig ondernomen op het gebied van huizen. Nu zullen jullie wel denken dat was toch het hete hangijzer? Ja inderdaad maar er zal toch ook geld verdiend moeten worden. Lees meer

Het is een gekke tijd in huize Bearberry. Waarom zou je denken, he. Heerlijk toch? Enerzijds wel. Het leven is heerlijk simpel. De twee belangrijkste beslissingen van de dag zijn: 1. Wie gaat er het bed uit om de honden buiten te laten. 2. Wat eten we vandaag? Anderzijds heeft het een soort wachtkamergevoel. Want dat huis he… Lees meer

Tja daar zit je dan je eerste verjaardag als inwoner van Canada! Vanochtend om 07.00 uur door Bart gewekt met een echt canadees kado: klompen om mee in de tuin te werken. Ook wel garden clogs genoemd. En dit zijn niet de klompen die jullie kennen vanuit Nederland maar van die plastic instappers met een bandje achter je hak (bandje kan ook naar voren geklapt worden zodat je er echt zo in kunt stappen, ziet er iets minder degelijk uit). Elke canadees heeft ze en ik dus nu ook! Knalblauwe! Eigenlijk te lelijk voor woorden maar ze schijnen erg handig en prima voor je voeten te zijn...... En ja de wondjes op mijn voeten zijn van de muggenbulten, wat zijn die beesten hier agressief zeg. Net met nederland gebeld en van ma en oma te horen gekregen dat ik mijn cadeaus maar op moeten komen halen! Ze kunnen ook worden opgestuurd hoor! Lees meer